Portal Orzeczeń

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 stycznia 2026 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Grzegorz Krogulec

Protokolant: Lena Jasińska, Angelika Kaźmierska, Bożena Wolfram

w obecności prokuratora Jakuba Bętkowskiego, Jacka Bocianowskiego

po rozpoznaniu w dniach 03 września 2025 roku, 02 października 2025 roku, 24 października 2025 roku, 24 listopada 2025 roku, 14 stycznia 2026 roku sprawy M. J. (1), syna C. i E. z domu G., urodzonego (...) w P., oskarżonego o to, że:

XV. w okresie od 31 sierpnia 2017 r. do 30 grudnia 2017 r. w m. (...), gmina M., woj. (...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu z E. J., wiedząc o zadłużeniu E. J. względem innych dostawców z tytułu nieuregulowanych płatności za zakup warchlaków, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka (...) w kwocie 202 812,32 zł. poprzez wprowadzenie w błąd jego pracowników firmy, co do rzeczywistych możliwości i zamiaru spłaty terminowo i w całości zaciągniętych zobowiązań zawartych w fakturach VAT, w ten sposób, że prowadząc działalność gospodarczą – gospodarstwo rolne - dokonał zakupu warchlaków, pomimo świadomości braku możliwości dokonania zapłaty za dostarczony towar zgodnie z ustaleniami z dostawcą, czym działał na szkodę (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka (...) oraz S. W., tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294§ 1 k.k. w zw. z art. 12§ k.k.,

XVI. w okresie od grudnia 2018 r. do 19 czerwca 2019 r. w m. (...), gmina M., woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z E. J., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wiedząc o zadłużeniu E. J. względem (...) Sp. z o.o z tytułu nieuregulowanych płatności za zakup warchlaków, w celu osiągniecia korzyści majątkowej, doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) Sp. z o.o na kwotę 809.861,72 zł poprzez wprowadzenie w błąd pracowników w/w firmy i osoby odpowiedzialne za działanie w imieniu pokrzywdzonej spółki, co do rzeczywistych możliwości i zamiaru spłaty terminowo i w całości zaciągniętych zobowiązań zawartych w fakturach VAT o nr: (...) z dnia 5 grudnia 2018 na kwotę 208.717,41 zł, (...) z dnia 26 kwietnia 2019 r. na kwotę 197.507,19 zł, (...) z dnia 30 kwietnia 2019 r. na kwotę 102.450,00 zł i (...) z dnia 19 czerwca 2019 r. na kwotę 301.185,12 zł w ten sposób, że prowadząc działalność gospodarczą – gospodarstwo rolne – dokonywał zakupu warchlaków, pomimo świadomości braku możliwości dokonania zapłaty za dostarczony towar zgodnie z ustaleniami z dostawca, czym działał na szkodę – (...) Sp. z o.o., tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.,

XVII. w okresie od kwietnia 2020 r. do 25 września 2020 r. w m. (...), gmina M., woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z E. J., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wiedząc o zadłużeniu E. J. względem innych dostawców z tytułu nieuregulowanych płatności za zakup warchlaków, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. K. na kwotę 762.794,64 zł poprzez wprowadzenie w błąd jego i pracowników firmy, co do rzeczywistych możliwości i zamiaru spłaty terminowo i w całości zaciągniętych zobowiązań zawartych w fakturach VAT o nr (...) z dnia 22 kwietnia 2020 r. na kwotę (...) z dnia 2 czerwca 2020 r. na kwotę 123.931,52 zł, (...) z dnia 19 czerwca 2020 r. na kwotę 131.931,42 zł, (...)z dnia 17 lipca 2020 r. na kwotę 84.241,78 zł, (...)z dnia 25 lipca 2020 r. na kwotę 87.325,11 zł, (...) z dnia 9 września 2020 r. na kwotę 98.714,70 zł, (...) z dnia 24 września 2020 r. na kwotę 74.724,25 i (...) z dnia 25 września 2020 r. na kwotę 74.691,40, w ten sposób, że prowadząc działalność gospodarczą – gospodarstwo rolne – dokonywał zakupu warchlaków, pomimo świadomości braku możliwości dokonania zapłaty za dostarczony towar zgodnie z ustaleniami z dostawca, czym działał na szkodę J. K.,
tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

orzeka

1.  w miejsce czynu zarzucanego w punkcie XV aktu oskarżenia M. J. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 31 sierpnia 2017 roku do 30 grudnia 2017 roku, w miejscowości K., gmina M., woj. (...), w krótkich odstępach czasu, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd przedstawicieli (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka (...) co do sytuacji majątkowej i faktycznej możliwości wywiązania się z zawieranych zobowiązań doprowadzając H. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.009.554,85 złotych, stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że wiedząc o złej sytuacji finansowej prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego i braku możliwości wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań, zawarł cztery umowy na zakup warchlaków potwierdzone fakturami z dnia 31 sierpnia 2017 roku na kwotę 294 072,12 zł z terminem płatności do dnia 13 grudnia 2017 roku, z dnia 27 września 2017 roku na kwotę 294 871,17 zł z terminem płatności do dnia 10 styczna 2018 roku, z dnia 20 grudnia 2017 roku na kwotę 229 558,43 zł z terminem płatności do dnia 04 kwietnia 2018 roku i z dnia 30 grudnia 2017 roku na kwotę 202.812,32 zł z terminem płatności do dnia 16 kwietnia 2018 roku, przy czym wyhodowane warchlaki sprzedał innemu niż pokrzywdzona spółka podmiotowi, nie uiszczając w terminie należności spółce (...) i przez to działając na jej szkodę, i za tak przypisany czyn wyczerpujący dyspozycję art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk, na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jeden) rok pozbawienia wolności,

2.  w miejsce czynu zarzucanego w punkcie XVI aktu oskarżenia M. J. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 5 grudnia 2018 roku do dnia 19 czerwca 2019 roku w miejscowości K., gmina M., woj. (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd przedstawicieli spółki z o.o. (...) co do sytuacji majątkowej i faktycznej możliwości wywiązania się z zawieranych zobowiązań doprowadzając (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 975.387,04 złotych stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że wiedząc o złej sytuacji finansowej prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego i braku możliwości wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań, zawarł cztery umowy na zakup warchlaków potwierdzone fakturami z dnia 5 grudnia 2018 roku na kwotę 208.717,41 zł z terminem płatności do dnia 15 marca 2019 roku, z dnia 26 kwietnia 2019 roku na kwotę 197.509,19 zł z terminem płatności do dnia 4 sierpnia 2019 roku, z dnia 30 kwietnia 2019 roku na kwotę 102.450, 00 zł z terminem płatności do dnia 3 sierpnia 2019 roku i z dnia 19 czerwca 2019 roku na kwotę 301.185,12 zł z terminem płatności do dnia 27 września 2019 roku, przy czym wyhodowane warchlaki sprzedał innemu niż pokrzywdzona spółka podmiotowi, nie uiszczając należności spółce (...) i przez to działając na jej szkodę, i za tak przypisany czyn wyczerpujący dyspozycję art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk, na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jeden) rok i 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności,

3.  w miejsce czynu zarzucanego w punkcie XVII aktu oskarżenia M. J. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 22 kwietnia 2020 roku do dnia 25 września 2020 roku w miejscowości K., gmina M., woj. (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd J. K. co do sytuacji majątkowej i faktycznej możliwości wywiązania się z zawieranych z nim zobowiązań doprowadzając J. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 762.792,64 złotych stanowiącej mienie znacznej wartości, w ten sposób, że wiedząc o złej sytuacji finansowej prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego i braku możliwości wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań, zawarł osiem umów na zakup warchlaków potwierdzonych fakturami zakupowymi z dnia 22 kwietnia 2020 roku na kwotę 98.040,24 zł, z dnia 02 czerwca 2020 roku na kwotę 123.006,52 zł, z dnia 19 czerwca 2020 roku na kwotę 131.931,42 zł, z dnia 17 lipca 2020 roku na kwotę 84.241,78 zł, z dnia 25 lipca 2020 roku na kwotę 87.325,11 zł, z dnia 09 września 2020 roku na kwotę 98.714,70 zł, z dnia 24 września 2020 roku na kwotę 74.724,25 zł, z dnia 25 września 2020 roku na kwotę 74.691,40 zł, przy czym wyhodowane warchlaki sprzedał innemu podmiotowi, nie uiszczając należności J. K. i przez to działając na jego szkodę, i za tak przypisany czyn wyczerpujący dyspozycję art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk, na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 1 (jeden) rok i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności,

4.  na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk łączy orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierza M. J. (1) karę łączną 1 (jeden) rok i 5 (pięć) miesięcy pozbawiania wolności,

5.  na podstawie art. 46 § 1 kk, w związku ze skazaniem za czyn przypisany w punkcie 3, zasądza od oskarżonego M. J. (1) na rzecz J. K. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w kwocie 762.792,64 (siedemset sześćdziesiąt dwa tysiące siedemset dziewięćdziesiąt dwa złote 64/100) złotych,

6.  zasądza od oskarżonego M. J. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego J. K. kwotę 3060,00 (trzy tysiące sześćdziesiąt złotych 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego w postępowaniu przygotowawczym i sądowym,

7.  zasądza od oskarżonego M. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty i kwotę 623,60 (sześćset dwadzieścia trzy złote 60/100) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu karnym.

III K 83/23

UZASADNIENIE

E. J. prowadzi gospodarstwo rolne w (...) gm. M.. Równolegle M. J. (1) prowadzi gospodarstwo rolne (...). Gospodarstwo to prowadzi w miejscowości K. od 2015 roku. M. J. (1) posiada trzy tuczarnie, E. J. jedną. Trzy tuczarnie M. J. (1) wybudowane zostały w 2016 roku. Faktycznie tuczarnie M. J. (1) wybudował jego ojciec, który później mu je przepisał. Ojciec M. J. (1) zmarł 11 czerwca 2017 roku. Przedmiotem działalności E. J. i M. J. (1) jest hodowla i sprzedaż trzody chlewnej.

/wyjaśnienia M. J. (1) k. 675-676, wydruk z systemu CEIDG k. 181-182 t. I A, informacja z GUS k. 183/

H. W.

E. J. wraz z M. J. (1) od sierpnia 2017 roku rozpoczęli współpracę z (...) sp. z o.o. sp.k. Firma ta sprzedawała towar (warchlaki) z odroczonym terminem płatności. Po wychowie zwierząt, które uzyskiwały określoną wagę, hodowca miał je sprzedać, a kwoty wskutek tego uzyskane miały pokryć zobowiązania za sprzedaż żywca.

Pierwszy zakup warchlaków przez M. J. (1) nastąpił w dniu 25 sierpnia 2017 roku który został udokumentowany fakturą VAT nr (...) na kwotę 294.072,12 zł (fakturę wystawiono w dniu 31 sierpnia 2017 roku) z terminem płatności do dnia 13 grudnia 2017 roku. W dniu 22 września 2017 roku M. J. (1) ponownie dokonał zakupu warchlaków od H. W. na podstawie faktury VAT nr (...) - (...)/() (...) na kwotę 294.871,17 zł (wystawiona w dniu 27 września 2017 roku) z terminem płatności do dnia 10 stycznia 2018 roku. Kolejne dostawy warchlaków realizowane były na podstawie faktur VAT nr (...) (wystawiona w dniu 20 grudnia 2017 roku) na kwotę 229.558,43 zł z terminem płatności do dnia 4 kwietnia 2018 roku oraz 17-12- (...) z dnia 30 grudnia 2017 roku na kwotę 231.053,13 złotych z terminem płatności do dnia 19 kwietnia 2018 roku. Łączna wartość 4 faktur opiewała na kwotę 1.049.554,85 złotych brutto. Żadna należność z wystawionych faktur nie została uregulowana przez M. J. (1) w terminie.

W związku z nieuregulowaniem przez M. J. (1) należności na rzecz spółki (...), w dniu 9 maja 2018 r. spółka wystąpiła z pozwem o zapłatę. W 18 maja 2018 r. w sprawie (...) Sąd Okręgowy w B. wydał nakaz zapłaty z weksla w postępowaniu nakazowym i zasądził od M. J. (1) na rzecz powoda kwotę 1.009.554,85 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 kwietnia 2018 roku. Wyrok został zaopatrzony w klauzulę wykonalności w dniu 14 czerwca 2018 roku, w czerwcu 2018 roku została wszczęta egzekucja komornicza przeciwko M. J. (1). Wierzytelność względem spółki (...) zaczęła być regulowana przez M. J. (1) po wszczęciu egzekucji komorniczej w sprawie KM 420/18 przez komornika sądowego J. D. przy Sądzie Rejonowym w P.

W dniu 29.06.2018 roku doszło do podpisania porozumienia co do spłaty należności. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 roku, na wniosek wierzyciela, postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone. M. J. (1) dokonał częściowej spłaty zadłużenia. M. J. (1) nie uregulował należności za fakturę o nr (...) z dnia 30 grudnia 2017 roku z terminem płatności na dzień 19 kwietnia 2018 roku. Egzekucja komornicza nie przyniosła rezultatów, postępowanie zostało ponownie zawieszone w dniu 8 grudnia 2020 roku w związku ze wszczętym postępowaniem restrukturyzacyjnym wobec M. J. (1). M. J. (1) zalega z płatnością łącznej kwoty 202.812,32 złotych wynikającej z w/w faktury VAT.

/zeznania S. W. - k. 574v,-745, (...), t. XIV, nakaz zapłaty z weksla kwoty 1.009.554,85 zł w sprawie pozwanego M. J. (...) - k. 281,758; dokumenty związane z postępowaniem egzekucyjnym p-ko M. J. - k. 282-285, 760, 3109-3111 oraz dokumenty dotyczące współpracy z E. i M. J. (1) – k. 2782-2824/

(...).

E. J. w ramach prowadzonego gospodarstwa współpracowała ze spółką (...). Pierwszy kontakt prezesa spółki z E. J. miał miejsce w 2017 roku. E. J. jako kontrahenta polecił prezes (...) sp. z o.o. J. L.. E. J. sprawiała wrażenie wiarygodnego kontrahenta. Faktury wystawiane były z odroczonym terminem płatności ze względu na to, że wstawiając małe zwierzęta do gospodarstwa, płatność następuje dopiero po utuczeniu tych zwierząt przez właściciela, który je nabył. Początkowo transakcje były regulowane przez E. J., jednakże w 2018 roku pojawiły się problemy z realizacją płatności za zamówione warchlaki. Jednocześnie warchlaki od pokrzywdzonej spółki zaczął kupować pod koniec 2018 roku M. J. (1), i tak:

- w dniu 5 grudnia 2018 r. M. J. (1) zakupił od (...) 759 sztuk warchlaków za kwotę 208.717,41 złotych brutto, na podstawie faktury VAT nr (...) z dnia 5 grudnia 2018 roku, z terminem płatności do dnia 15 marca 2019 roku,

- w kwietniu 2019 roku M. J. (1) nabył od (...) Sp. z o.o. łącznie 749 sztuk warchlaków za łączną kwotę 299.959,19 złotych, na podstawie dwóch faktur: faktury VAT nr (...) z dnia 26 kwietnia 2019 roku z terminem płatności do dnia 04 sierpnia 2019 roku oraz (...) z dnia 30 kwietnia 2019 roku z terminem płatności do dnia 03 sierpnia 2019 roku,

- ostatniego zakupu M. J. (1) dokonał w dniu 19 czerwca 2019 roku, zakupując 699 sztuk warchlaków za kwotę 301.185,12 złotych, na podstawie faktury VAT nr (...) z dnia 19 czerwca 2019 roku z terminem płatności do dnia 27 września 2019 roku.

Po upływie terminu zapłaty faktur spółka prowadziła negocjacje zarówno z E. J. jak i z M. J. (1), proponowała też rozłożenie ich na raty. Prowadziła rozmowy telefoniczne i kierowała korespondencję. E. J. i M. J. (1) zapewniali, że uregulują zaległe faktury, jednak tego nie uczynili. W związku z uchylaniem się przez E. i M. J. (1) od zapłaty obciążających ich należności spółka (...) wystąpiła na drogę sądową co do części zaległych należności. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2021 roku w sprawie (...) zasądził od E. J. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. kwotę 365 407,59 złotych z ustawowym odsetkami za opóźnienie od kwoty 19 536,91 złotych od 19 października 2018 roku do dnia zapłaty, od kwoty 168 030,36 złotych oraz od kwoty 177 850,32 złotych. W dniu 13 grudnia 2018 roku sporządzono przez notariusza E. B. w Kancelarii Notarialnej w P. akt notarialny za numerem repertorium (...) o poddaniu się egzekucji. Postanowieniem z dnia 9 marca 2020 roku w sprawie (...) Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim na wniosek wierzyciela (...) Sp. z o.o. z udziałem dłużników E. J. i M. J. (1) nadał w/w aktowi notarialnemu klauzulę wykonalności co do kwoty 1 231 274,97 złotych.

/zeznania J. O. - k. 569v-570, 846-847, 3092-3093, t. XVI; kopie faktur VAT wystawionych na rzecz M. J. (1) - k. 296- 299, 863-864; , wyrok w sprawie(...)k. 856-857, ostateczne wezwanie do zapłaty k. 1535-1540, postanowienie w sprawie (...) k. 1620- 1625; dokumentacja dotycząca współpracy (...) z oskarżonym M. J. (1) i E. J. – k. 3113-3174, t. XVI/

J. K.

J. K. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się między innymi transportem warchlaków. E. J. nawiązała z nim współpracę w zakresie dostarczania do jej gospodarstwa rolnego warchlaków. Przedmiotem współpracy z E. J., a następnie M. J. (1) była dostawa warchlaków, które wcześniej zostały zakupione przez firmę (...) oraz J. T. J. M.. Fizycznie warchlaki były przedmiotem factoringu pomiędzy firmami (...), a firmą (...). Firmy te przenosiły własność warchlaków na (...) na podstawie faktur objętych factoringiem, następnie J. K. wraz z dostawą warchlaków wystawiał faktury sprzedaży na gospodarstwo (...) i w późniejszym czasie także M. J. (1).

M. J. (1) począwszy od grudnia 2019 r. zaczął nabywać warchlaki od J. K.. Pierwsza sprzedaż miała miejsce w dniu 3 grudnia 2019 roku. Termin płatności za fakturę VAT wynosił 120 dni. Początkowo M. J. (1) regulował należności wynikające z wystawionych faktur VAT, chociaż płatności dokonywane były z opóźnieniem. Pięć pierwszych wystawionych M. J. (1) faktur VAT (z okresu grudzień 2019 r. do kwietnia 2020 r.) zostało uregulowanych w całości. Faktura VAT z 22 kwietnia 2020 nr 3/04/2020/W na kwotę 98.040,24 zł z terminem płatności do dnia 13 sierpnia 2020 r. została opłacona w części, do zapłaty pozostała kwota 88.157,46 złotych. Kolejne faktury VAT o numerach i datach:

- (...) z dnia 2 czerwca 2020 r. na kwotę 123.006,52 zł z terminem płatności do dnia 30 września 2020 r.,

- (...) z dnia 19 czerwca 2020 r. na kwotę 131.931 zł z terminem płatności do dnia 17 października 2020 r.,

- (...) z dnia 17 lipca 2020 r. na kwotę 84.241,78 zł z terminem płatności do dnia 14 listopada 2020 r.,

- (...) z dnia 25 lipca 2020 r. na kwotę 87.325,11 zł z terminem płatności do dnia 22 listopada 2020 r.,

- (...) z dnia 9 września 2020 r. na kwotę 98.714,70 zł z terminem płatności do dnia 4 stycznia 2021 r.,

- (...) z dnia 24 września 2020 r. na kwotę 74.724,25 zł z terminem płatności do dnia 12 stycznia 2021 r.,

- (...) z dnia 25 września 2020 r. na kwotę 74.691,40 zł z terminem płatności do dnia 18 stycznia 2021 r., nie zostały uregulowane przez M. J. (1) w jakiejkolwiek części. Łączne zadłużenie M. J. (1) względem J. K. wynosi 762 792,64 złotych.

Poza częściową zapłatą za pięć pierwszych wystawionych faktur VAT, M. J. (1) nie dokonał kolejnych wpłat za dostarczone warchlaki. J. K. wstrzymał dostawy kolejnych warchlaków i odmówił sprzedaży do czasu uregulowania przez M. J. (1) zaległych płatności. M. J. (1) nie dokonał jednak zapłaty za dostarczony towar. J. K. upominał się o zapłatę należności od oskarżonego i jego matki.

W okresie od 28 maja 2020 do 27 stycznia 2021 S. K., pozostająca w nieformalnym związku z M. J. (1), zamieszkująca i prowadząca wspólnie gospodarstwo domowe z E. J. i M. J. (1), za pośrednictwem rachunku bankowego o nr (...) dokonała następujących przelewów na rachunek bankowy J. K.:

- 28 maja 2020 40.000 zł tytułem „fa vat (...)”,

- 25 czerwca 2020 40.000 zł tytułem „fa vat (...)”,

- 30 listopada 2020 45.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 21 grudnia 2020 45.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 11 stycznia 2021 40.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 12 stycznia 2021 25.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 13 stycznia 2021 2 razy po 50.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 13 stycznia 2021 5.000 zł tytułem „przelew prywatny”,

- 18 stycznia 2021 25.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 21 stycznia 2021 50.000 zł tytułem „za prosiaka”,

- 27 stycznia 2021 30.000 zł tytułem „za prosiaka”.

J. K. nie występował na drogę sądową w celu wyegzekwowania należności.

J. K. w związku z problemami z płatnościami zgodził się wydzierżawić od E. i M. J. (1) budynki inwentarskie na okres jednego chowu w liczbie 1400-1460 warchlaków. Po zasiedleniu stada dostarczył premiks na cały chów, soję oraz inne składniki paszy. Za dzierżawę budynków ustalono kwotę 10 000 złotych łącznie dla E. i M. J. (1). Kwota ta została pomniejszona o wysokość długu jaki należny jest J. K. od oskarżonych. Nie było ustaleń co do podziału zysków czy strat z hodowli stada.

/zeznania J. K. - k. 117v, k. 330v-333, 515-516, 1036v-1037, 2766-2767, t. XIV; zeznania M. K. k. 376v-377, 3093-3094; kopie faktur VAT wystawionych na rzecz M. J. (1) k. 247- 254, zestawienie nierozliczonych faktur M. J. k. 335, dowody wpłat dokonanych przez S. K. – k. 491-499, dowód wpłaty kwoty 88.000 złotych – k. 500, zeznania K. D. k. 1032v, pismo J. K. z dnia 8 listopada 2022 roku wraz z załącznikami, w tym zestawieniem nierozliczonych faktur k. 1249-1251; dokumentacja dotycząca współpracy z M. i E. J. – (...)- (...)

Wobec M. J. (1) toczyło się postępowanie o zatwierdzenie układu prowadzone w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 roku Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U 2019, poz. 243) w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami C.-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku wystąpieniem Covid–19 (Dz. U 2020 poz. 1086) zarejestrowane pod sygnaturą V Grz (...), innych postępowań nie zarejestrowano. W załączonym spisie wierzytelności widniało wówczas 30 wierzycieli, a łączna kwota zobowiązań na ich rzecz wynosiła 5 861 759,31 złotych. W zakres postępowania o zatwierdzenie układu weszły m. in. wierzytelności wskazanych wyżej pokrzywdzonych.

Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2021 roku w sprawie V. G. (...) zwrócono wniosek o zatwierdzenie układu. Postanowieniem z dnia 7 marca 2022 roku w sprawie (...) na skutek zażalenia dłużnika Sąd Okręgowy w (...)Wydział Gospodarczy Odwoławczy oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. W dniu 24 marca 2022 roku dłużnik złożył wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania układowego. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2022 roku w sprawie V. G. (...) Sąd Rejonowy w (...) umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o umorzenie uproszczonego postępowania o zatwierdzenie układu z uwagi na fakt, iż postępowanie uległo umorzeniu z mocy prawa. W Monitorze Sądowym i Gospodarczym z dnia 20 lipca 2022 roku, opublikowano informację, że wspomniane wyżej postępowania o zatwierdzenie układu zostały zakończone w związku z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim w przedmiocie zwrotu wniosku o zatwierdzenie układu dłużnika, dłużnik złożył uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego na podstawie art. 328 prawa restrukturyzacyjnego, przy czym informacja taka na podstawie przepisów ”covidowych” zamieszczana jest przez dłużnika, nie przez sąd. M. J. (1) faktycznie złożył uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego (w dniu 24.03.2022 r., data wpływu do sądu 28.03.2022r.), jednak w związku z tym, że wniosek ten złożony został w wersji papierowej, z pominięciem systemu teleinformatycznego nie wywołał skutków prawnych, bowiem pisma w postępowaniu restrukturyzacyjnym składa się wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o czym M. J. (1) został pouczony zgodnie z zarządzeniem Kierownika Sekcji ds. upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Dłużnik mimo pouczenia nie złożył skutecznie w/w wniosku, co znajduje potwierdzenie w portalu KRZ, w którym brak jakiejkolwiek wzmianki o toczącym się postępowaniu restrukturyzacyjnym wobec M. J. (1).

/kopie z akt sprawy (...) (...) k. 565-567 , 608-631, 970- 993, 1287-1288, 1552, zeznania E. S. wraz z załącznikami k. 1043v-1169, notatka urzędowa k. 42 akt sprawy (...)

M. J. (1) ma (...) lat, jest kawalerem, ma jedno (...)dziecko pozostające na jego utrzymaniu. Oskarżony legitymuje się wyksztalceniem(...). Z zawodu jest rolnikiem. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Utrzymywał się z pracy przy w chlewni pomagając mamie w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, z tego tytułu uzyskując od niej 4.000 złotych miesięcznie. /dane osobowo- poznawcze k. 673-674/

M. J. (1) był karany sądownie wyrokiem Sądu Okręgowego w P.z dnia 28 stycznia 2020 roku za przestępstwo z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 3 lat oraz karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy określeniu jednej stawki na kwotę 40,00 złotych; na dzień wydania wyroku w przedmiotowej sprawie skazanie uległo zatarciu. Z kolei wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w P.z dnia 2 lutego 2024 roku, w sprawie(...)za czyn z art. 270 § 1 kk popełniony w dniu 4 sierpnia 2020 roku został skazany na samoistną karę grzywny

/informacja z K. k. 871, 2150-2151; odpis wyroku w sprawie(...) – k. 2556, 3195/

Ocena dowodów.

W sprawie zgromadzono obszerną dokumentację, przede wszystkim w postaci umów, faktur, orzeczeń sądów w sprawach cywilnych, informacji od komornika, z ARiMR, etc. Wszystkie dokumenty są rzetelne, żadna ze stron nie kwestionowała ich treści. Zeznania świadków reprezentujących podmioty pokrzywdzone zasługują na wiarę, są logiczne, spójne i oddają prawdziwy obraz współpracy z oskarżonym, która zakończyła się dla nich fiaskiem finansowym. Podkreślenia wymaga, że relacje osobowe stanowią uzupełnienie, a zarazem potwierdzenie treści dokumentów dotyczących współpracy pokrzywdzonych z oskarżonym. Z relacji J. O. ( (...)), S. W. i T. G. (H. W.) i J. K. wynika, że kontakty mieli z obojgiem oskarżonych, nie tylko z E. J.. Na wiarę zasługują także zeznania Z. P. zatrudnionego przez E. J. celem pozyskania rynków zbytu, prowadzenia negocjacji z wierzycielami, z tym wszak zastrzeżeniem, że świadek swoją relację oparł na wiedzy wynikającej z obserwacji poczynań oskarżonych, kontaktach z nimi, ale także na osobistych odczuciach, które noszą cechę subiektywizmu. Z. P. nie posiadał szczegółowej wiedzy o finansach obu gospodarstw, ale tylko taką, jaką przekazała mu E. J.. Nie posiadał wglądu w konta bankowe, co istotne, otrzymał pełnomocnictwa do reprezentowania gospodarstw rolnych zarówno od E. J. jak i M. J. (1). To, że główną rolę w zarządzaniu finansami obu gospodarstw sprawowała E. J. nie oznacza, że oskarżony M. J. (1) został odsunięty całkowicie od zarządzania, również w szerokim sensie ekonomicznym, swoim gospodarstwem. Podział obowiązków pomiędzy matkę, a syna musiał być przez nich uzgodniony i przez każdą stronę akceptowany. Przypomnieć trzeba, że M. J. (1) założył własne gospodarstwo rolne, czego nie musiał robić. Tym samym przyjął na siebie obowiązki wynikające z jego prowadzenia. Nie został przez matkę ukryty przed kontrahentami, mało tego, osobiście podpisywał umowy, jak to miało miejsce w przypadku umów zawieranych z J. K.. W kontekście zaprezentowanej oceny dowodów wyjaśnienia oskarżonego nie mogą zostać poczytane jako wiarygodne. Upadek (padniuęcia) trzody chlewnej w okresie przypisanych mu zarzutów (vide: informacja ARiMR – k. 3180-3183) nie był znaczący, jeśli nie marginalny, i nie miał znaczenia dla finansów oskarżonego. Nie jest też przekonującym usprawiedliwieniem sugestia o braku doświadczenia w prowadzeniu hodowli trzody, w którą to działalność wszedł po śmierci ojca. Była to przecież świadoma decyzja oskarżonego, z dokumentacji nie wynika, aby oskarżony przejął po ojcu zadłużone gospodarstwo, co uprawnia to wniosku, że miał czystą kartę.

Kwalifikacja prawna.

Każde z w przypisanych oskarżonemu przestępstw wyczerpuje znamiona tego samego przepisu, czyli art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk. Są to trzy występki oszustwa o obostrzonej odpowiedzialności na podstawie art. 294 § 1 kk, gdyż skierowane zostały do mienia znacznej wartości, nadto popełnione jako przestępstwa ciągłe, czyli w warunkach art. 12 § 1 kk, bowiem w krótkim okresie czasu i z góry powziętym zamiarem. Oskarżony nie potrafił wyjaśnić, co stało się z przyjętymi do chowu prosiętami po ich utuczeniu. Zeznania świadków – osób reprezentujących podmioty pokrzywdzone, zasługują na wiarę. Przypisanie wszystkim podmiotom statusu pokrzywdzonych wynika z poczynionych ustaleń i wyżej zaprezentowanej oceny dowodów, z działania przez oskarżonego czynem ciągłym i wprowadzenia każdego pokrzywdzonego w błąd w sposób opisany w wyroku (oszukania) już na etapie podpisywania umów, a konkretnie wystawiania faktury sprzedażowej. Wprowadzenie w błąd to nie tylko aktywne działanie, ale również zaniechanie i brak rzetelnej informacji. Dobra wiara pokrzywdzonych, nawet ich wiedza o nienajlepszej czy nawet złej kondycji finansowej gospodarstwa rolnego oskarżonego, nie wyklucza możliwości wprowadzenia ich w błąd przez oskarżonego, co do swego zamiaru i możliwości wywiązania się z podjętych zobowiązań. Na pokrzywdzonych nie spoczywa obowiązek badania wiarygodności lub kondycji finansowej kontrahenta, nie wynika to bowiem z żadnego przepisu prawa. Każdy podmiot pokrzywdzony dostarczał swoje warchlaki, miał zatem prawo liczyć, że oskarżony, nawet przy założeniu posiadanej wiedzy o jego kłopotach finansowych (choć taką wiedzę można przypisać J. K., a już w żadnym razie przedstawicielom H. W. i (...)), rozliczy w sposób uczciwy i rzetelny zawarte umowy. Oskarżony prowadził specyficzną działalność w tym znaczeniu, że zawsze za warchlaki miał obowiązek zapłacić dopiero po ich utuczeniu, można zatem stwierdzić, że miał komfortową sytuację, gdyż nie musiał od razu opłacić zakupu. Co więcej, z ustaleń z dostawcami wynikało, że musiał się rozliczyć z tego swoistego zakupu na kredyt, po upływie terminu wynikającego z umowy (faktury). Idąc dalej, z J. K. zawarte były umowy przewłaszczenia, co oznacza, że oskarżony nie miał prawa rozporządzić bez zgody pokrzywdzonego zakupioną trzodą chlewną (dla przykładu, vide: § 6 umowy sprzedaży z dnia 3.12.2019 roku „do chwili zapłaty pełnej należności za warchlaki na całości dostarczonych zwierząt ciąży przewłaszczenie, co w szczególności oznacza ich zakaz zbywania .,..” - k. 2982, t. XV). Na tej i następnych umowach sprzedaży warchlaków przez J. K. widnieje osobisty podpis M. J. (1). Tymczasem M. J. (1) nie wyjaśnił, co stało się z „towarem”, gdzie i komu został sprzedany i dlaczego, za każdym razem, z pominięciem każdego pokrzywdzonego. Podobne umowy zawarte zostały ze spółką (...) (vide: umowa z dnia 12.06.2019 roku gdzie w § 2 ust 1 strony ustaliły, że „spółce przysługuje wyłączne prawo zakupu tuczników odhodowanych z dostarczonych warchlaków”, k. 3137, t. XVI). Łatanie dziurawych finansów, kosztem pokrzywdzonych wierzycieli, nie jest żadnym usprawiedliwieniem. Nie przekonuje argumentacja o prowadzeniu rodzinnego interesu wespół z matką, bo przecież mamy do czynienia z dwoma odrębnymi podmiotami i każdy z oskarżonych odpowiada za siebie, w granicach zawieranych przez siebie umów, czego dowodem mogą być cywilne orzeczenia sądowe. W zasadzie oskarżony rozporządził nie swoim towarem - po dokonaniu ze swej strony nakładów, co było nieodzowne – czyli rozporządził nim, jak swoim. Owszem, gdyby za takim niezgodnymi z umowami rozporządzeniami tucznikami szła zapłata należności, nikt z pokrzywdzonych nie kruszyłby kopii, ale tak się nie stało. Brak zapłaty w terminie za żadną fakturę nie jest przypadkowym, a zaplanowanym działaniem. Oznacza to, że oskarżony z góry zakładał, że nie zwróci zwierząt ani nie odda należności. Skoro żadne ze stad nie padło, nie odnotowano istotnych ubytków, nie stwierdzono też istnienia tak zwanego świńskiego dołka (choć ma to w istocie znaczenie drugorzędne), oskarżony wyhodowane zwierzęta upłynnił osobom trzecim, co z góry zaplanował. Zwrócić należy uwagę na chronologię zdarzeń. Nie zostały zapłacone zobowiązania dla H. W. na niebagatelną kwotę przekraczającą milion złotych, a przecież logiczne jest, że oskarżony – w porównaniu z ustaloną ceną zakupu warchlaków - musiał za trzodę chlewną uzyskać znacznie większą cenę przy ich sprzedaży. Potem już tylko następuje działanie zaplanowane i przemyślane. Przy braku zaspokojenia spółki (...) (egzekucja komornicza na wniosek wierzyciela H. W. została wszczęta w dniu 26 czerwca 2018 roku do kwoty 1.009.554,85 zł – k. 3109v.) zostają zawarte kolejne umowy na zakup i chów warchlaków ze spółką (...), przy czym dla (...) nie wpłynęła w terminie, ale też po jego upływie, żadna kwota. Dzieje się to w sytuacji prowadzonej egzekucji komorniczej w sprawie (...), która w rezultacie okazała się tylko częściowo skuteczna (nadal pozostaje dług netto w kwocie przekraczającej 200 tys. zł) . Z kolei w przypadku J. K., który był dla oskarżonego ostatnią deską ratunku w pochodzie popełnianych przestępstw, opłacenie kilku pierwszych faktur (swoją drogą również w różnych terminach) nie zmienia faktu działania z zamiarem wprowadzenia go w błąd co możliwości wywiązania się z umów. Oskarżony, w chwili podpisywania umów z J. K. posiadał tak znaczne zadłużenie, a chcąc pozyskać od niego kolejny towar, musiał uwiarygodnić się poprzez uiszczenie należności za pierwsze dostawy. Faktem jest, iż J. K. nawiązał kontakt z gospodarstwami rolnymi (...) za pośrednictwem lokalnego zakonnika. Niewykluczone jest także, że zakonnik ów zachęcał, namawiał J. K. do pomocy oskarżonemu i jego matce, informując pokrzywdzonego, że matka z synem znaleźli się w trudnym położeniu. W tamtym czasie, jak zeznaje żona J. K., nie było łatwo o pozyskanie warchlaka, co było dodatkowo znacznie utrudnione w przypadku oskarżonego. Podkreślić jednak należy, iż J. K. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, a taka nosi w sobie element zarobkowania, nie zamierzał rodzinie J. uczynić żadnego prezentu w postaci darowizny czy później anulowania długu. Miał prawo liczyć, że oskarżony wywiąże się z zawieranych z nim umów, opartych i zabezpieczonych przewłaszczeniem, tym bardziej, że oskarżony posiadał dobrze rozwiniętą infrastrukturę dostosowaną do produkcji trzody chlewnej na dużą skalę, o czym wiedział pokrzywdzony. Dla bytu przestępstwa oszustwa nie mają żadnego znaczenia późniejsze przedsięwzięcia i rozliczenia pomiędzy oskarżonym, a J. K. (dostawy kukurydzy, wynajęcia budynków pod chów), gdyż dotyczą czasu późniejszego, spoza okresu przypisanego przestępstwa ciągłego popełnionego na szkodę J. K.. Zawierając z podmiotami pokrzywdzonymi umowy oskarżony nie dysponował takim majątkiem, który pozwalałby im na egzekwowanie swoich roszczeń, choć w chwili zaciągania zobowiązania oraz z dniem upływu terminu płatności winien dysponować środkami na jego realizację. Wprowadzenie w błąd według Sądu Najwyższego (V KK 240/17) zachodzi także wtedy, gdy sprawca świadomie zataił przed kontrahentem obiektywnie istniejącą sytuację, która ma wpływ na możliwość realizacji warunków transakcji wynikających z umowy. Dla bytu przestępstwa z art. 286 § 1 kk okoliczność, że pokrzywdzeni mogli błędu uniknąć, czy też nie zachowali należytej ostrożności, nie jest istotna. Działanie sprawcy może polegać na stworzeniu pozorów na podstawie których pokrzywdzony dokona błędnej oceny fragmentu istniejącej rzeczywistości, która ma wpływ na podjęcie decyzji materialnej. Oskarżony dzięki warchlakom pozyskanym od pokrzywdzonych podmiotów, a następnie sprzedając je, łatał swe kulejące finanse. Niekorzystne rozporządzenie mieniem o którym mowa w art. 286 § 1 kk to rozporządzenie, które jest niekorzystne z punktu widzenia osoby pokrzywdzonej, zaś samo powstanie szkody w mieniu nie stanowi koniecznego warunku do uznania, że doszło do realizacji tego znamienia (tak SN: III KK 100/17). Rozumiane szeroko pojęcie niekorzystnego rozporządzenia mieniem to także działania bądź sytuacje, które w majątku pokrzywdzonego powodują jakiekolwiek niekorzystne zmiany. Niekorzystnym rozporządzeniem mieniem będzie każda czynność o charakterze określonej dyspozycji majątkowej, odnosząca się do ogółu praw majątkowych i zobowiązań kształtujących sytuację majątkową, która skutkuje ogólnym pogorszeniem sytuacji majątkowej pokrzywdzonego, w tym zmniejszeniem szans na zaspokojenie roszczeń w przyszłości. Zaznaczyć należy, iż oskarżony popełnił „swoje” przestępstwa, niezależnie od zachowań swojej matki ocenianych przez oskarżyciela jako zachowania noszące znamiona czynów zabronionych. Faktem jest, że syn i matka prowadzili tożsame działalności rolnicze, które się przenikały i zlokalizowane były w tym samym miejscu. E. J. przejęła na siebie główny trzon przedsięwzięcia gospodarczego wyszukując m. in. kontrahentów, prowadząc z nimi negocjacje, zatrudniając osobę, która pomogłaby uzdrowić sytuację materialną gospodarstw. Taki był nieformalny podział obowiązków, co nie oznacza bynajmniej, iż rola M. J. (1) sprowadzała się do występowania jako pracownik swojej matki, zajmujący się wyłącznie chowem świń i nie posiadającym wiedzy o zawieranych umowach i braku zapłaty dla wierzycieli. Tak nie było. Przeczą temu dokumenty, z których wynika, że faktury sprzedażowe wystawiane były nie tylko na gospodarstwo rolne (...), ale także na M. J. (1). Były to zatem wobec kontrahentów dwa niezależne od siebie podmioty. Oskarżony osobiście sygnował dokumenty składając na nich własnoręczne podpisy, jak chociażby ma umowach zawieranych z J. K., posiadał odrębne konto bankowe, a część należności dla pokrzywdzonych przelewana była z konta partnerki życiowej M. J. (1).

Wymiar kary.

Czyny popełnione przez oskarżonego, poprzez zaostrzenie dolnego progu ustawowego zagrożenia wynikającego z przyjętej kwalifikacji art. 294 § 1 kk, zagrożone są karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary za czyn XV (punkt 1 wyroku), popełniony chronologicznie jako pierwszy, orzeczono wobec oskarżonego karę roku pozbawienia wolności, a więc karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, gdyż w pochodzie trzech przypisanych występków, był to pierwszy popełniony przez oskarżonego czyn zabroniony, co oznacza, że oskarżony mógł wyciągnąć wnioski z postępowania niezgodnego z prawem, czego jednak nie uczynił, z premedytacją popełniając dwa kolejne przestępstwa ciągłe; na ustawowy dolny wymiar kary nie może pozostawać obojętna okoliczność, że szkoda wyrządzona przestępstwem (punkt 1 wyroku), wprawdzie po czasie (po upływie terminów wynikających z umów) została znacznie zredukowana z kwoty miliona złotych do kwoty ok. 200 tys. złotych. Kolejne przestępstwa godzące w to samo dobro i przy podobnym modus operandi zostały potraktowane surowiej, bowiem oskarżony popełniał je nie spłacając wcześniejszych zobowiązań i brnął świadomie w łamanie prawa. Przy czynie XVII (punkt 3 wyroku), z mocy prawa należało podwyższyć dolny próg ustawowego zagrożenia, bowiem na czas przypisanego przestępstwa wprowadzono regulację z art. 57b kk. Każdy z czynów popełniony został w stosunku do mienia znacznej wartości. Mechanizm był co do zasady identyczny. Nie została naprawiona szkoda wobec J. K. i spółki (...). Oskarżony nie podjął żadnych kroków, nie wykazał nawet, że poczynił starania o jej naprawienie, a przecież jest człowiekiem młodym, ogarniętym, wykształconym i potrafiącym zarobkować, w tym także w formie prowadzenia działalności gospodarczej. Z kolei zredukowana szkoda wobec pokrzywdzonej spółki (...) wynika nie tyle z dobrej woli oskarżonego, co z podjętych przez ten podmiot działań na drodze cywilnej, a następnie czynności egzekucyjnych. Biorąc pod uwagę, że przestępstwa popełnione zostały w stosunkowo nieodległym czasie, były skierowane przeciwko temu samemu dobru, sąd orzekł łączną karę izolacyjną w wymiarze roku i pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Jest to kara adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego. Nie może wszak być poczytana za łagodną, gdyż co do zasady jest karą, którą należy odbyć w zakładzie karnym. Kara ta stanowi zatem adekwatną i wystarczającą dolegliwość, powinna też czynić, chociażby w jakiejś ułamkowej części, zadość i satysfakcję podmiotom pokrzywdzonym. Sąd nie znalazł uzasadnienia dla zwiększenia dolegliwości poprzez wymierzenie kary grzywny. Pamiętać należy, iż oskarżony jest osobą zadłużoną. Spoczywa na nim obowiązek zapłaty wysokich należności wobec różnych podmiotów i instytucji. Podkreślić trzeba, że w pierwszej kolejności obowiązkiem oskarżonego jest uregulowanie, z tytułu obowiązku naprawienia szkody orzeczonego przez sąd, należności na rzecz J. K. w kwocie 762.792, 64 złotych.

O obowiązku naprawienia szkody na rzecz J. K. orzeczono wobec oskarżonego M. J. (1) na podstawie art. 46 § 1 kk. Wysokość zasądzonej kwoty wynika z relacji J. K. i złożonych przezeń dokumentów.

Na podstawie art. 627 kpk sąd zasądził od M. J. (1) koszty sądowe, na które złożyła się kwota 623,60 złotych z tytułu wydatków poniesionych w postępowaniu karnym i kwota 300 złotych z tytuły opłaty od skazania. W oparciu o powołany wyżej przepis, uwzględniając przy tym treść rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 roku ( Dz.U. Z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm) sąd zasądził od oskarżonego kwotę 3060 złotych na rzecz oskarżyciela posiłkowego J. K. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego w postępowaniu przygotowawczym i sądowym.