Portal Orzeczeń

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 stycznia 2026 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Grzegorz Krogulec

Ławnicy: Stanisław Płachta, Tomasz Nowakowski

Protokolant: Lena Jasińska

w obecności prokuratora Piotra Grochulskiego

po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 r. sprawy K. N., syna T. i M. z domu S., urodzonego (...) w K., oskarżonego o to, że:

w dniu 24 maja 2025 roku w garażu w miejscowości M. (...), pow. (...), woj. (...), usiłował spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu S. K. w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w ten sposób, że wielokrotnie uderzał pięściami w twarz S. K. oraz kopał po całym ciele oraz głowie, czym spowodował u niego obrażenia ciała w obrębie głowy i twarzoczaszki na w postaci stłuczeń, które to obrażenia , które to obrażenia naruszyły czynność jego uszkodzonych narządów ciała na okres poniżej 7 dni, będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne na karę co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zb. z art. 156 § 1 pkt. 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk

orzeka

1.  w miejsce czynu zarzucanego K. N. uznaje go za winnego tego, że w dniu 21 maja 2025 roku w garażu w miejscowości M. (...), pow. (...), woj. (...) pobił S. K. zadając mu po całym ciele, w tym w głowę, uderzenia ręką (otwartą dłonią i pięścią) i kopiąc go, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci - po obu stronach głowy rozległe galaretowate ciemnowiśniowe podbiegnięcia krwawe i wylewy podokostnowe, podbiegnięcia krwawe w obu mięśniach skroniowych, siniec w okolicy czołowo-skroniowej i jarzmowej prawej z towarzyszącym obrzękiem powłok, stłuczenie małżowiny usznej prawej, podbiegnięcia krwawe w obrębie powiek oka prawego, płaszczyznowe otarcie naskórka oraz linijne pęknięcie skóry w okolicy czołowo-ciemieniowej lewej, pasmowate otarcie naskórka na krawędzi bocznej oczodołu lewego, obrzęk powieki górnej oka lewego, płaszczyznowe otarcie naskórka na twarzy w okolicy lewego kąta żuchwy, drobne rozerwanie śluzówki na wewnętrznej powierzchni wargi dolnej, drobne pęknięcie śluzówki w pobliżu lewego kącika ust, siniec w okolicy podobojczykowej prawej, otarcie naskórka w okolicy biodrowej prawej, otarcia naskórka na lewym łokciu, drobne sińce na lewym przedramieniu, siniec na lewej ręce, otarcie naskórka na prawym łokciu, stłuczenie ręki i nadgarstka prawego, podbiegnięcie krwawe nieco powyżej lewego łuku żebrowego, które to obrażenia naruszyły czynność narządów ciała S. K. na okres nie dłuższy niż siedem dni, przy czym czyn ten oskarżony popełnił w ciągu pięciu lat będąc uprzednio skazany za podobne przestępstwo umyślne w warunkach określonych w art. 64 § 1 kk i po odbyciu kary co najmniej roku pozbawienia wolności i za tak przypisane przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk, na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierza mu karę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności,

2.  na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu K. N. okres tymczasowego aresztowania od dnia 25 maja 2025 roku, godz. 13:50,

3.  na podstawie 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić A. K. dowody rzeczowe zarejestrowane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod numerami: 8 i 9 i 12; E. C. zwrócić dowody rzeczowe zarejestrowane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod numerami 11, 14; oskarżonemu K. N. zwrócić dowody rzeczowe zarejestrowane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod numerami 10, 13, 15,

4.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. G. kwotę 3 321,00 (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. N. z urzędu w postępowaniu karnym,

5.  zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt III K 96/25

UZASADNIENIE

S. K. pozostawał w związku małżeńskim z A. K.. Zamieszkiwali w P. (...)., w mieszkaniu przy ulicy (...). S. K. miał (...) lata, cierpiał na szereg schorzeń typu(...), (...) Był cukrzykiem (...), regularnie przyjmował (...). Nadużywał alkoholu, choć po pobycie w szpitalu, co miało miejsce dwa lata przed zgonem, lekarz zabronił mu spożywania alkoholu. Do nałogu powrócił w maju 2025 roku. Z tego powodu małżonka nocowała u syna.

/zeznania A. K. – k. 14-15, 525-526/

Oskarżony K. N. i E. C. pozostawali w związku konkubenckim. E. C. od lat znała S. K., zaś K. N. zapoznał się z nim stosunkowo niedawno przed śmiercią, poprzez znajomość z E. C.. W dniu 20 maja 2025 roku S. K. zaprosił E. C. i oskarżonego do swojego mieszkania znajdującego się przy ul. (...) w P.. Poprosił, żeby zakupili i przywieźli ze sobą alkohol i papierosy, za zakupy miał oddać im pieniądze. W tym czasie żona S. K. była nieobecna w domu. Zaopatrzona w alkohol w postaci pół litra wódki, piwa i papierosy para w godzinach wieczornych dotarła do mieszkania S. K.. Wspólnie zaczęli spożywać alkohol. Poza tym kupionym przez gości, gospodarz częstował też trunkiem posiadanym w swoich zasobach. Spotkanie przebiegało na rozmowach i spożywaniu alkoholu. S. K. miał chwalić się posiadanymi przez siebie dobrami, co powodowało drwiny ze strony K. N.. Libacja trwała do późnych godzin wieczornych, aż wszyscy biesiadnicy będący pod znacznym wpływem alkoholu położyli się spać. Podczas trwania spotkania, S. K., który chorował na cukrzycę, mierzył poziom cukru i zażywał (...) .

Nazajutrz, w dniu 21 maja 2025 roku od rana nadal spożywali alkohol. S. K. zaproponował swoim gościom, aby razem z nim udali się na jego działkę do M.. W celu dotarcia na działkę zamówili taksówkę.

(wyjaśnienia oskarżonego – k. 527-528; zeznania E. C. – k. 104-105, 196-197, 526-527/

Troje nietrzeźwych pasażerów udało się w kierunku działki, po drodze zbaczając na (...) przy Al. (...) w P. w celu zakupu alkoholu. Po alkohol udali się mężczyźni, zaś E. C. została w aucie. Na miejsce, na działkę w M. dotarli o godzinie 13:46, a za kurs zapłacił zbliżeniowo S. K..

/zeznania P. D. – k. 33-34 i 528v. ; kserokopia paragonu za taksówkę -k. 35/

Na działce, w budynku gospodarczym, wszyscy spożywali alkohol. Mężczyźni mieli rozpocząć koszenie trawy, co udaremnił padający deszcz oraz stan nietrzeźwości, dlatego też kontynuowali picie.

W trakcie spożywania alkoholu, S. K. chwalił się posiadanymi przez siebie przedmiotami, co ponownie spotkało się z drwinami ze strony oskarżonego. Między mężczyznami doszło do kłótni, na początku sprzeczali się o błahe sprawy, a następnie rozpoczęła się przepychanka. Przepychanka przerodziła się w jednostronną bijatykę, w której uderzenia i kopnięcia zadawał K. N.. Kilka razy uderzony z pięści oraz otwartą ręką w twarz przez K. N., S. K. przewracał się częstokroć. Po tym jak został po raz kolejny uderzony w twarz, przewrócił się i upadł na podłogę, uderzając głową o beton. K. N. kilka razy kopnął leżącego, a S. K. próbował się bronić zasłaniając rękoma, leciała mu krew z nosa. Pobity pokrzywdzony leżał, nie wydawał żadnych dźwięków, ruszał oczami, lekko oddychał, lekko poruszał się. W takim stanie S. K. został pozostawiony na swojej działce. W godzinach wieczornych E. C. i oskarżony K. N. wyszli z budynku z zamiarem opuszczenia terenu działki. Oskarżony na chwilę wrócił do budynku, po czym jego partnerka usłyszała dźwięk tłuczonego szkła dochodzący z jego wnętrza. Po chwili para opuściła teren działki.

(częściowe wyjaśnienia oskarżonego – k. 527-528; zeznania E. C. – k. 104-105, 196-197, 526-527/

K. N. poprosił o podwózkę do P., napotkanego przypadkowo mężczyznę. Oskarżony z E. C. zostali podwiezieni na ul. (...), gdzie zamieszkiwali. Kierowcą auta był T. K.. Po drodze zatrzymali się przy sklepie (...), gdzie K. N. zrobił zakupy. Za podwózkę K. N. zapłacił kierowcy 30 złotych w gotówce. Oskarżony i E. C. nie byli trzeźwi. Na twarzy oskarżonego kierowca nie zauważył żadnych obrażeń.

/zeznania T. K. – k. 80-82, 528v./

W dniu 24 maja 2025 roku A. K. zgłosiła zaginięcie męża, z którym ostatni kontakt telefoniczny miała w dniu 20 maja 2025 roku ok. godz. 19:30. Podczas rozmowy S. K. był pod wpływem alkoholu. Kobieta podała, że wraz z mężem posiadają działkę w M. (...). Pod tym adresem, w dniu 24 maja 2025 roku, w garażu znajdującym się na działce, znaleziono zwłoki S. K.. Ujawniono na miejscu kawałek „szyjki” od butelki oraz pokruszone szkło. Przybyły na miejsce lekarz stwierdził zgon, ślady po obrażeniach twarzy, nie wykluczył udziału osób trzecich.

/zeznania A. K. – k. 14-15, 23-24, 525-526; notatka urzędowa – k. 1-2, karta informacyjna – k. 4; protokół oględzin miejsca – k. 6-7; dokumentacja fotograficzna – k. 101/

K. N. został zatrzymany w dniu 25 maja 2025 roku w P., na przystanku przy ul. (...). Przeprowadzone w dniu zatrzymania oględziny osoby K. N. nie wykazały na jego ciele „świeżych” obrażeń.

/protokół zatrzymania osoby – k. 51, protokół oględzin osoby – k. 64/

Przeprowadzona sekcja zwłok S. K. wykazała następujące obrażenia zewnętrzne i wewnętrze: rozległy siniec w okolicy czołowo-skroniowej i jarzmowej prawej, obejmujący również prawą powierzchnię twarzy, schodzący do okolicy podżuchwowej, częściowo również na wysokości małżowiny usznej w obręb powłok szyi; obrzęk powłok miękkich w okolicy czołowo-skroniowej prawej; obrzęk i zasinienie powłok skórnych małżowiny usznej prawej, pęknięcie skóry wewnątrz muszli małżowiny usznej oraz trzy linijne pęknięcia naskórka na jej powierzchni zewnętrznej; podbiegnięcia krwawe w obrębie powiek oka prawego; płaszczyznowe otarcie naskórka oraz linijne pęknięcie skóry w okolicy czołowo-ciemieniowej lewej; pasmowate otarcie naskórka na przebiegu krawędzi bocznej oczodołu lewego, obrzęk powieki górnej oka lewego; płaszczyznowe otarcie naskórka na twarzy w okolicy lewego kąta żuchwy; ślad po niedawno wygojonym rozerwaniu wędzidełka górnego, w jego pobliżu niewielkie wiśniowej barwy podśluzówkowe podbiegnięcie krwawe; linijne nieregularne głębokie rozerwanie śluzówki na wewnętrznej powierzchni wargi dolnej; drobne pęknięcie śluzówki w pobliżu lewego kącika ust; siniec w okolicy podobojczykowej prawej; poprzecznie biegnące otarcie naskórka w okolicy biodrowej prawej; pasmowate otarcie naskórka z podbiegnięciem krwawym w okolicy stawu łokciowego lewego; cztery niewielkie okrągławe sińce na tylno-przyśrodkowej powierzchni przedramienia lewego ułożone jedno pod drugim wzdłuż długiej osi kończyny; siniec na grzbietowej powierzchni śródręcza lewego; niewielkie otarcie naskórka w obrębie łokcia prawego z rozpościerającym się wokół niego pierścieniowatym podbiegnięciem krwawym; stłuczenie powłok miękkich na grzbietowej powierzchni ręki i częściowo nadgarstka prawego; linijne poprzecznie biegnące zarysowanie naskórka na przedniej powierzchni nadgarstka prawego; niewielkie uszkodzenie naskórka na opuszce kciuka prawego (ze śladami zaschniętej krwi); rozległe, obfite podbiegnięcia krwawe w powłokach miękkich głowy; niewielki skrzepły płaszczyznowy krwiak w przestrzeni podtwardówkowej na tylnym stoku prawej piramidy kości skalistej (poj. 5-6 ml); brak jakichkolwiek uchwytnych zmian ogniskowych wewnątrzmózgowych; podbiegnięcie krwawe w obrębie klatki piersiowej nieco powyżej lewego łuku żebrowego; podbiegnięcie krwawe w powłokach miękkich grzbietu w rzucie wyrostka kolczystego kręgu siódmego szyjnego i w okolicy przykręgosłupowej lewej. Nadto u S. K. stwierdzono miażdżycę uogólnioną naczyń tętniczych II stopnia; otłuszczenie serca; płynną krew w jamach serca i dużych naczyniach żylnych; zwłóknienia w obrębie miąższu trzustki; pojedyncze zrosty w obu jamach opłucnych, zespół zależności alkoholowej i cukrzycę(...).

Wynik badania krwi oraz moczu wykazał, że S. K. był pod wpływem alkoholu, stwierdzono we krwi 2,38 promille, w moczu 3,78 promille alkoholu etylowego.

Stwierdzone obrażenia powstały pod działaniem przedmiotów twardych, tępych bądź tępokrawędzistych godzących z dość dużą siłą, przy czym charakter i umiejscowienie wielomiejscowych stłuczeń w obrębie głowy i twarzy wskazują ewidentnie na pobicie: wielokrotne uderzanie ręką, kopanie obutą stopą.

/opinia z sekcji zwłok sporządzona przez Z. K. – k. 274-277/

Niezależnie od okoliczności i czasu, w jakich doszło do powstania obrażeń, nie pozostają one w związku przyczynowym ze zgonem, oceniane zaś w przypadku przeżycia stanowiłyby uszkodzenia ciała, które spowodowałby naruszenie czynności narządów ciała na czas nie dłuższy niż siedem dni. Przyczyną śmierci S. K. była niewydolność krążenia, prawdopodobnie pochodzenia sercowego ew. hipoglikemia u osoby w stanie upojenia alkoholowego.

/opinia z sekcji zwłok sporządzona przez Z. K. – k. 274-277; opinia sądowo lekarska E. M. – k. 401 – 408/

K. N. nie jest osobą chorą psychicznie ani upośledzoną umysłowo. Biegli stwierdzili inne zakłócenia czynności psychicznych pod postacią uzależnienia mieszanego. Nie był wcześniej leczony psychiatrycznie ani neurologicznie. Był leczony odwykowo w związku z uzależnieniem mieszanym, od alkoholu i narkotyków. W chwili popełnienia zarzucanego mu czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości, stąd jego zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona, ale nie w stopniu znacznym.

/opinia psychiatryczna – k. 166 – 167; opinia sądowo – psychologiczna – k. 137 – 140/

K. N. jest osobą wielokrotnie karaną, zapadło wobec niego dziewięć wyroków skazujących oraz trzy wyroki łączne. Porządek prawny naruszał począwszy od 2009 roku. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 lutego 2016 roku w sprawie (...) skazany został m. in. za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 157 § 1 kk popełniony dniu 21 listopada 2015 roku w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 kk na karę 3 lat pozbawienia wolności. Z kolei wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 02 września 2016 roku w sprawie (...) za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w okresie 18-19 maja 2016 roku skazano oskarżonego na karę 3 lata pozbawienia wolności. Kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 grudnia 2016 roku w sprawie (...), którym wymierzono karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna w sprawie (...) objęta została następnie kolejnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego R. z dnia 11 października 2018 roku w sprawie (...) którym wymierzono karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Niniejszą karę oskarżony odbywał w warunkach izolacji penitencjarnej od dnia 20 maja 2016 roku do dnia 16 października 2023 roku.

/informacja z K. – k. 286-291; odpisy wyroków Sądu Rejonowego w R. w sprawach (...) i (...) - k. 524/

Ocena dowodów i kwalifikacja prawna.

Wyjaśnienia oskarżonego jedynie częściowo zasługują na wiarę. Oskarżony de facto przyznał się do pobicia pokrzywdzonego i zadawania mu uderzeń pięścią w twarz oraz kopnięcia, jednocześnie jednak usiłował spłaszczyć swą odpowiedzialność ograniczając liczbę i siłę zadanych ciosów, przerzucając zalążek konfliktu na pokrzywdzonego oraz sugerując, iż część obrażeń wynikła z samoistnego przewracania się pokrzywdzonego na różne przedmioty, w tym na betonowe podłoże, co miało być wynikiem jego znacznego upojenia alkoholowego. W tej części wyjaśnienia nie zasługują na wiarę. Oskarżony dysponował swoistym komfortem, bowiem odmówił składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym, żądając przedstawienia „kwitów” na potwierdzenie postawionego zarzutu (co jest jego uprawnieniem), natomiast złożył wyjaśnienia dopiero na końcowym etapie procesu, mając możliwość zapoznania się z przeprowadzonymi bezpośrednio dowodami. Wśród nich znalazły się zeznania E. C., która pomimo stanu nietrzeźwości w jaki wprawiła się w dniu zdarzenia, zapamiętała zachowanie oskarżonego. Z jej relacji wynika, że do sprzeczki pomiędzy mężczyznami doszło z błahych powodów, jak to bywa nierzadko po spożyciu alkoholu. Nie można wykluczyć, iż początkowo doszło do szarpaniny między mężczyznami. Nie można jednak dać wiary ani oskarżonemu ani jego partnerce, jakoby S. K. pierwszy uderzył oskarżonego i wszczął z nim spór, że w ogóle go uderzył i przez cały czas zmierzał do konfrontacji z oskarżonym. Przeczy temu nie tylko relacja E. C., która wykluczyła samoistne przewracanie się i upadki S. K., ale również brak widocznych urazów na ciele oskarżonego zarówno w dniu zdarzenia, bezpośrednio po opuszczeniu działki pokrzywdzonego, o czym zeznaje świadek T. K., który widział oskarżonego w trakcie podwózki do jego miejsca zamieszkania, ale również oględziny osoby oskarżonego dokonane po jego zatrzymaniu w dniu 25 maja 2025 roku, a więc w cztery dni od pobicia S. K. podczas których nie stwierdzono na jego ciele obrażeń powiązanych ze zdarzeniem z dnia 21 maja 2025 roku. E. C. zeznaje w zgodzie z prawdą opisując agresywne działanie oskarżonego, który zadawał pokrzywdzonemu uderzenia ręką i kopał go oraz bezsilność S. K., który już po zadaniu drugiego ciosu został powalony na beton i jego postawa ograniczała się do obrony i zasłaniania rękoma twarzy przed kolejnymi uderzeniami napastnika. Relacja ta wpisuje się w ustalenia wyników sekcji zwłok S. K. oraz integralną część sekcji jaką jest opinia i końcowe z niej wnioski oraz tożsama z tą opinią, opinia biegłej E. M.. Biegli zgodnie stwierdzili, iż charakter, umiejscowienie i wielość obrażeń ciała S. K. daje obraz człowieka pobitego. Oskarżony jest o kilkanaście lat młodszy od pokrzywdzonego, poza tym jest zdrowym i dobrze zbudowanym mężczyzną, w odróżnieniu od S. K., człowieka schorowanego, o czym oskarżony mógł naocznie się przekonać obserwując zażywanie leków przez pokrzywdzonego i wstrzykiwanie sobie(...).

Kwalifikacja prawna.

Zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk. Przyjętą kwalifikację determinują opinie biegłych Z. K. i E. M., które swych wymowach są zgodne. Żaden z biegłych nie dopatruje się związku przyczynowego pomiędzy śmiercią S. K., a odniesionymi przezeń w wyniku pobicia obrażeniami. Biegli są osobami doświadczonymi, z wieloletnia praktyką, posiadają fachową wiedzę i doświadczenie zawodowe, toteż nie sposób podważyć ich opinii. Sąd traktuje te opinie jako jasne, pełne, fachowe i przekonujące. Również sposób działania oskarżonego, choć zapamiętały i agresywny, nie może prowadzić do przypisania mu dalej idącej, niekorzystnej dla niego kwalifikacji. U pobitego mężczyzny nie stwierdzono bowiem poważnych obrażeń ciała, na przykład w postaci uszkodzeń narządów wewnętrznych, pęknięć, złamań, zaś biegli określili te obrażenia jako powierzchowne. Skoro nie można przypisać oskarżonemu zamiaru popełnienia przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu wychodzącego poza obrażenia opisane przez biegłych, to zachowanie K. N. wyczerpuje dyspozycję art. 157 § 2 kk, bowiem obrażenia odniesione przez pokrzywdzonego naruszały czynności jego organizmu na czas nieprzekraczający siedmiu dni. Oskarżony jest multirecydywistą. W przeszłości był wielokrotnie karany. Ostatni wydany wyrok łączny na karę 8 lat pozbawienia wolności obejmował skazanie jednostkowe na 3 lata pozbawienia wolności, za czyn przeciwko życiu i zdrowiu wyczerpujący dyspozycję art. 156 § 1 pk1 kk popełniony w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk. Zostały zatem spełnione warunki do przyjęcia w kwalifikacji art. 64 § 2 kk, bowiem przypisane przestępstwo jest umyślnym przestępstwem przeciwko zdrowiu i życiu, zaś oskarżony popełnił je w ciągu pięciu lat po odbyciu kary przekraczającej rok pozbawienia wolności.

Wymiar kary.

Istnieje szereg okoliczności obciążających oskarżonego, nie można natomiast dopatrzyć się okoliczności korzystnych. Do tych ostatnich nie należy bynajmniej przyznanie się na rozprawie do kilkukrotnego uderzenia pokrzywdzonego, bowiem z treści jego wyjaśnień wynika, iż miało to być następstwem obrony lub utemperowania pokrzywdzonego, a to nie polega na prawdzie, a nadto owo przyznanie w kontekście obciążających zeznań E. C. nie ma co do zasady żadnego znaczenia. Oskarżony, mężczyzna (...), od kilkunastu lat pozostaje w permanentnym konflikcie z prawem. W przeszłości był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa o wysokim stopniu szkodliwości społecznej, przy tym godzące w różne dobra pozostające pod ochroną prawa. Wymierzano mu surowe izolacyjne kary, które nie zdołały go w żadnym stopniu zresocjalizować, o czym świadczy kolejny powrót do przestępstwa. Zapadło wobec niego dziewięć wyroków skazujących oraz trzy wyroki łączne. K. przebywał w warunkach izolacji penitencjarnej, w roku 2009, 2012, 2015, a ostatni raz przez blisko 8 lat do dnia 16 października 2023 roku, kiedy to opuścił mury zakładu karnego. Jest osobnikiem agresywnym, sięgającym po rozwiązania siłowe bez powodu lub z powodu oczywiście błahego. Znajdował się w stanie nietrzeźwości, a alkohol często wywołuje reakcje impulsywne, agresywne, jak w przypadku oskarżonego. Pobił mężczyznę o kilkanaście lat od siebie starszego. Zadawał uderzenia, w tym kopnięcia po całym ciele S. K., nie oszczędzając też tak wrażliwego miejsca jakim jest głowa. Opuszczając działkę pokrzywdzonego odkręcił wodę, a gdyby przyjąć, że nie było to jego udziałem, to jej świadomie nie zakręcił. Pozostawił pobitego pokrzywdzonego na działce, a więc na pastwę losu. Przypisane mu przestępstwo popełnił w warunkach art. 64 § 2 kk. Nagromadzenie okoliczności obciążających skutkuje sięgnięciem po karę pozbawienia wolności w górnych ustawowych granicach ustawowego zagrożenia, po jej zaostrzeniu przewidzianym dla recydywistów.

Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. zadośćuczynienia. Wprawdzie interpretując art. 46 § 1 kk w świetle art. 446 § 4 kc możliwe wydaje się uwzględnienie samodzielnych roszczeń przez osoby najbliższe wnioskujące o przyznanie im zadośćuczynienia z powodu śmierci pokrzywdzonego, bowiem władne są dochodzić skutecznie roszczeń z tytułu zadośćuczynienia, to jednak w przedmiotowej sprawie nie został spełniony warunek związany z przyznaniem zadośćuczynienia z powodu śmierci pokrzywdzonego. Zgodnie z art. 46 § 1 kk, w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. "Inne osoby uprawnione" to osoby, które zgodnie z art. 52 kpk mogą wykonywać prawa pokrzywdzonego w razie jego śmierci przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie, zatem osoby najbliższe (ich krąg określa art. 115 § 11 kk) lub prokurator oraz osoby reprezentujące pokrzywdzonego na mocy art. 51 kpk (N. Kłączyńska [w:] Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, wyd. II, red. J. Giezek, Warszawa 2012, art. 46). Osoby najbliższe mogą dochodzić od oskarżonego w trybie art. 46 § 1 kk obowiązku naprawienia szkody w formie zadośćuczynienia za ich krzywdę przy skazaniu za przestępstwo spowodowania śmierci, zatem w takiej sytuacji znajdzie zastosowanie art. 446 § 4 kc (postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 września 2015 r., II AKa 232/15, LEX nr 19503399, K. Eichstaedt [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2025, art. 52). Stosownie do art. 446 § 4 kc, sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, nadto interpretując wskazany przepis w kontekście § 1 kc tego artykułu, należy dodać, że jego śmierć ma nastąpić na skutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia przez zobowiązanego. Zakres zastosowania art. 446 kc ogranicza się do szkód, których osoby poszkodowane pośrednio doznały na skutek śmierci bezpośrednio poszkodowanego, do której doszło w wyniku uprzedniego (nawet mocno odległego w czasie) uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia spowodowanego czynem niedozwolonym. Obowiązek kompensacji wskazanych wyżej szkód poszkodowanych pośrednio obciąża tego, komu można przypisać odpowiedzialność za uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia poszkodowanego bezpośrednio. Oznacza to, że warunkiem powstania odpowiedzialności wobec poszkodowanych pośrednio jest wystąpienie związku przyczynowego zachodzącego z jednej strony między śmiercią poszkodowanego bezpośrednio a szkodą (majątkową lub niemajątkową) poszkodowanego pośrednio, z drugiej zaś - między zdarzeniem szkodzącym a uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia i śmiercią poszkodowanego bezpośrednio. W zakresie wszystkich wskazanych ogniw łańcucha przyczynowo-skutkowego konieczne jest wystąpienie związku adekwatnego w rozumieniu art. 361 kc (E. Gniewek, P. Machnikowski (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. 12, 2025, Legalis). Śmierć S. K. nie nastąpiła wskutek działania oskarżonego - zważywszy, że nie stwierdzono związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy pobiciem pokrzywdzonego, a jego zgonem, który nie nastąpił wskutek odniesionych obrażeń, gdyż ocenione zostały przez medyków jako powierzchowne – lecz był wynikiem zaburzeń rytmu serca czy hipoglikemii u osoby w stanie upojenia alkoholowego.

Na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczono oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania.

Na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu sąd zasądził wynagrodzenie na rzecz adw. A. G. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, uwzględniając opłaty za obronę zarówno na etapie śledztwa jak i przed sądem, podwyższając stawkę o 50% z tytułu nakładu pracy adwokata, jednocześnie tak ustalone wynagrodzenie zostało podwyższone o wartości podatku VAT.

Oskarżony nie posiada stałego zatrudnienia ani majątku. Gro swego dorosłego życia spędził za kratami. Jest osobą ubogą, a taką kategorię oskarżonych należy zwolnic od obowiązku zwrotu kosztów sądowych. Ustalenia tego nie zmienia zabezpieczona od oskarżonego, znaleziona przy nim podczas zatrzymania drobna kwota 120 złotych, którą oskarżony w trakcie pobytu w izolacji będzie mógł przeznaczyć na zakup arykułów pierwszej potrzeby.