Portal Orzeczeń

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 22/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydany w dniu 18 listopada 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 612/24.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

O. M., B. G.

Drzwi od mieszkania oskarżonych, w którym remont wykonywał pokrzywdzony były zamknięte na zamek górny. W momencie, gdy pokrzywdzony chciał wyjść z tego mieszkania oskarżone stanęły w drzwiach i nie chciały go wypuścić, dokąd nie zamontuje im toalety w łazience. D. K., aby wówczas mógł opuścić mieszkanie, w którym remontował łazienkę musiałby w stosunku do oskarżonych O. M. i B. G. użyć siły fizycznej.

zeznania świadka D. K.

131v-132

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

zeznania świadka D. K.

Zeznania świadka D. K. są logiczne, spójne i zdaniem sądu okręgowego zasługują na wiarę.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Prokurator we wniesionej apelacji pisemnej na niekorzyść oskarżonych O. M. i B. G. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść i rzutujący w konsekwencji na błędne uniewinnienie oskarżonych O. M. i B. G. od popełnienia zarzucanego im czynu, a polegający na niesłusznym przyjęciu przez sąd orzekający, że zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że oskarżone O. M. i B. G. swym zachowaniem wyczerpały znamiona zarzucanego im czynu, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego, ujawnionego w toku przewodu sądowego prowadzi do przeciwnych wniosków.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja prokuratora okazała się zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości. Rację ma apelant twierdząc, że w przedmiotowej sprawie bardzo istotny jest kontekst sytuacji, która znalazła odbicie w zarzucie sformułowanym wobec oskarżonych O. M. i B. G., a mianowicie pokrzywdzony nie chciał wykonać jakichkolwiek prac remontowych pod nieobecność pokrzywdzonych albowiem zorientował się, że one szukają pretekstu, aby mu nie zapłacić za wykonane usługi. Zdaniem sądu okręgowego oskarżonym chodziło o obniżenie ustalonej kwoty, którą musiałyby zapłacić D. K. po zakończeniu prac remontowych w łazience mieszkania będącego własnością B. G.. Sąd okręgowy dopuścił dowód z dodatkowych zeznań D. K. na okoliczność zaistniałego zdarzenia i ustalił, że drzwi od mieszkania, w którym były oskarżone i pokrzywdzony zostały zamknięte na zamek górny. Ponadto obie oskarżone stanęły w ten sposób, że zasłoniły drzwi wejściowe od mieszkania uniemożliwiając pokrzywdzonemu swobodne opuszczenie tego lokalu, gdy chciał to zrobić. W tym miejscu dla ustalenia czy oskarżone formalnie swoim działaniem wypełniły znamiona przestępstwa z art. 189 §1 kk, kluczowe jest ustalenie czy pokrzywdzony mógł w każdej chwili swobodnie opuścić lokal, w którym wykonywał remont łazienki. Bezsporne jest, że jako młody, silny mężczyzna mógł użyć siły fizycznej wobec dwóch ,,słabych" kobiet i odsunąć je od drzwi wejściowych do mieszkania, po czym otworzyć zamek górny znajdujący się na drzwiach i wyjść z tego lokalu. Nie byłoby to jednak ,,bezpieczne" zachowanie ze strony D. K. i trafnie ocenił wówczas, że w ten sposób postąpić nie może, gdyż może zostać oskarżony przez O. M. i B. G. o co najmniej naruszenie ich nietykalności cielesnej. W zaistniałej sytuacji pokrzywdzony nie miał możliwości swobodnego opuszczenia mieszkania, w którym wykonywał remont łazienki. Oskarżone zdaniem sądu okręgowego wypełniły z formalnego punktu widzenia dyspozycję art. 189 § 1 kk i z tego względu wyrok uniewinniający je od dokonania zarzuconego każdej z nich czynu w akcie oskarżenia należało uchylić. Sąd okręgowy ustalił, że w realiach przedmiotowej sprawy czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia wypełniające dyspozycję art. 189 § 1 kk nie są przestępstwami z uwagi na ich znikomy stopień społecznej szkodliwości. Za takim ustaleniem sądu okręgowego dokonanym poprzez analizę kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości zawartych w art. 115 § 2 kk przemawia właśnie kontekst sytuacyjny zaistniałego zdarzenia. Z jednej strony pokrzywdzony zorientował się, że oskarżone wyszukują wad w jego pracach remontowych, aby obniżyć za nie zapłatę, a z drugiej strony chciał opuścić ich lokal, gdy wcześniej zdemontował im sedes w łazience. Nie można zarzucać pokrzywdzonemu, że działał złośliwie, gdyż on w konkretnej sytuacji nie chciał sam zostać w remontowanym mieszkaniu, gdy oskarżone chciały iść na zakupy, gdyż z rozmów prowadzonych z nimi w tym dniu (nagranymi - płyta w aktach sprawy) wynika, że padła sugestia, że może być posądzony o kradzież czegoś z mieszkania. W wyniku zachowania oskarżonych pokrzywdzonemu nie została wyrządzona żadna szkoda, a sytuacja nie była groźna, gdyż D. K. wiedział, że na miejsce zdarzenia jadą już funkcjonariusze Policji i za kilka minut oni będą wyjaśniać na miejscu zaistniałe zdarzenie. Motywem działania oskarżonych było doprowadzenie do zamontowania zdemontowanej toalety przez pokrzywdzonego. W istocie rzeczy po interwencji funkcjonariuszy Policji wzajemne dalsze pretensje stron dotyczyły sporu rozstrzyganego w oparciu o przez przepisy prawa cywilnego. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę sąd okręgowy uznał, że zasadne jest na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 umorzenie postępowania odnośnie czynów zarzuconych oskarżonym O. M. i B. G. w akcie oskarżenia (każda z oskarżonych miała zarzut z art. 189 § 1 kk).

Wniosek

O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Radomsku.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut podniesiony w apelacji pisemnej prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonych O. M. i B. G. okazał się zasadny, to sąd okręgowy uwzględnił wniosek apelanta w części dotyczącej uchylenia zaskarżonego wyroku. W ocenie sądu okręgowego czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia charakteryzują się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, stąd nie jest zasadny wniosek prokuratora w części dotyczącej przekazania (po uchyleniu zaskarżonego wyroku) sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

3.2.

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego D. K. we wniesionej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że oskarżone swoim zachowaniem wyczerpały ustawowe znamiona przestępstw z art. 189 § 1 kk podczas, gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego a w szczególności zeznań pokrzywdzonego, wyjaśnień oskarżonych, treści nagrania audio prowadzi do przeciwnej konstatacji;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 191 § 1 kk poprzez jego niezastosowania w sytuacji gdy w niniejszej sprawie oskarżone działały w celu zmuszenia pokrzywdzonego do określonego działania i w tym celu stosowały wobec niego przemoc polegającą na uniemożliwieniu mu opuszczenia lokalu,

3) Naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności:

- art. 172 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadka funkcjonariusza policji uczestniczącego w interwencji w mieszkaniu oskarżonych.

- art. 4 kpk poprzez nie przeprowadzenie z urzędu dowodu z przesłuchania w charakterze świadka dyżurnego KPP Policji w R. dla ustalenia przebiegu rozmowy z oskarżonymi oraz przekazanych mu informacji dotyczących przebiegu zdarzenia.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzuty podniesione w apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazały się zasadne w takim stopniu, że sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia. Podnieść dodatkowo należy, że pokrzywdzonego z oskarżonymi łączyła umowa cywilno-prawna o dzieło, która dotyczyła wykonania przez D. K. remontu łazienki w lokalu B. G.. Sąd I instancji uniewinniając oskarżone od zarzucanego każdej z nich czynu z art. 189 § 1 kk podniósł, że ,,od strony podmiotowej brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że oskarżone miały zamiar pozbawić oskarżyciela wolności, albo miały zamiar zmusić go w sposób kryminalnie bezprawny do określonego zachowania się. Oskarżone jedynie żądały wykonania nawet nie całości prac remontowych, ale jedynie zainstalowania toalety, bowiem jej brak byłby dla nich po prostu uciążliwy”. Nie dostrzegł sąd I instancji, że pokrzywdzony miał w każdej chwili prawo odstąpić od zawartej umowy o wykonanie prac remontowych w lokalu, którym przebywał w dniu zdarzenia z oskarżonymi i swobodnie opuścić ten lokal. Dalszy spór między stronami dotyczący zakresu i jakości wykonanych prac przez D. K. powinien być rozstrzygnięty na drodze procesu cywilnego. Natomiast oskarżone nie chciały wypuścić pokrzywdzonego z remontowanego lokalu przed zainstalowaniem im toalety w łazience. O ich zamiarze, wbrew stanowisku sądu I instancji świadczy treść rozmowy z dyżurnym KPP w R., który poinformował oskarżone, że popełniają przestępstwo ,,przetrzymując człowieka wbrew jego woli” ( k-22v i płyta k-6). Zdaniem sądu okręgowego oskarżone swoim zachowaniem wypełniły dyspozycję art. 189 § 1 kk, stąd sąd okręgowy nie przyjął kwalifikacji prawnej ich czynu z art. 191 § 1 kk. Nie jest zasadny zarzut apelanta, dotyczący naruszenia przepisów postępowania wskazanych w apelacji, gdyż prawidłowo sąd I instancji oddalił wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka M. D. i uzasadnił swoje stanowisko (k-77v). Ponadto ww. funkcjonariusz Policji nie brał udziału w przebiegu zaistniałego zdarzenia, a był na miejscu w związku ze zgłoszoną interwencją i bezsporne jest, że w obecności funkcjonariuszy Policji pokrzywdzony zamontował toaletę w łazience i opuścił remontowany lokal. Przebieg rozmowy z dyżurnym KPP jest nagrany na dołączonej do akt płycie i nie był kwestionowany przez strony, stąd nie było potrzeby z urzędu dopuszczania dowodu z zeznań funkcjonariusza Policji, który wówczas pełnił dyżur w KPP w R. i rozmawiał przez telefon z oskarżonymi.

Wniosek

O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji . Wniosek ten apelant zmodyfikował na rozprawie w dniu 21 lutego 2025 roku (k-120), gdyż w apelacji pisemnej wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie oskarżonych winnymi zarzuconego im czynu i wymierzenie kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 1 roku, zasądzenie zadośćuczynienia w wysokości 1500 zł oraz kosztów postępowania za udział pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem I instancji w wysokości 2 400,00 zł.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut podniesiony w apelacji pisemnej pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego D. K. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że oskarżone swoim zachowaniem wyczerpały ustawowe znamiona przestępstw z art. 189 § 1 kk podczas, gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pokrzywdzonego, wyjaśnień oskarżonych, treści nagrania audio prowadzi do przeciwnej konstatacji - okazał się zasadny, to sąd okręgowy uwzględnił wniosek apelanta w części dotyczącej uchylenia zaskarżonego wyroku. W ocenie sądu okręgowego czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia charakteryzują się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, stąd nie jest zasadny wniosek apelanta w części dotyczącej przekazania (po uchyleniu zaskarżonego wyroku) sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☒ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Skoro zasadny okazał się zarzut podniesiony w apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonych oraz przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego D. K., dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść i rzutujący w konsekwencji na uniewinnienie oskarżonych O. M. i B. G. od popełnienia zarzucanego w akcie oskarżenia każdej z nich czynu, a polegający na niesłusznym przyjęciu przez sąd orzekający, że zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że oskarżone O. M. i B. G. swym zachowaniem wyczerpały znamiona zarzucanego im czynu, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego, ujawnionego w toku przewodu sądowego prowadzi do przeciwnych wniosków - to sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk umorzył postępowanie odnośnie czynów zarzuconych oskarżonym O. M. i B. G. w akcie oskarżenia ( każdej z oskarżonych został zarzucony czyn z art. 189§1 kk). Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia.

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 2 wyroku sądu okręgowego

Kosztami procesu sąd okręgowy obciążył Skarb Państwa (art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk).

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygniecie uniewinniające oskarżone od popełnienia zarzuconych im czynów w akcie oskarżenia z art. 189§1 kk.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego D. K..

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie uniewinniające oskarżone O. M. i B. G. od popełnienia zarzuconych im czynów z art. 189§1 kk.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana