Portal Orzeczeń

UZASADNIENIE

Tytułem wstępu Sąd wyjaśni powody odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia na formularzu. Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. Dlatego Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, gdyż sporządzenie go w tej formie byłoby nieczytelne dla stron i nie zapewniłoby pełnej transparentności, a tym samym swobodnej realizacji prawa do obrony naruszając prawo stron do rzetelnego procesu. Ma to również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2021 roku w sprawie III KK 77/21, opubl. Legalis).

Apelacja obrońcy jest bezzasadna. Zawarte w niej zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz podniesione w uzasadnieniu apelacji zarzuty błędnej oceny dowodów, nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje art. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne.

W szczególności oskarżony w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do winy – nie tylko formalnie, ale złożył również wyjaśnienia w których potwierdził sprawstwo zarzuconego mu czynu ( k. 31). Sąd Rejonowy słusznie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na etapie dochodzenia, a odmówił jej tym złożonym przed sądem należycie to uzasadniając.

Wyjaśnienia oskarżonego z postępowania przygotowawczego, świadczące o jego winie i sprawstwie, znajdują potwierdzenie w spójnych i konsekwentnych zeznaniach świadka T. W. złożonych zarówno w dochodzeniu jak i przed sądem ( k. 23 v i k. 81). Niezbicie wynika z nich, że oskarżony spożywał alkohol zanim zaczął prowadzić samochód. Ponadto wskazują na to zeznania świadka R. J. z postępowania przygotowawczego ( k. 11v), a Sąd Rejonowy słuszne zrobił, że opierał się na tych zeznaniach, a nie na zeznaniach świadka złożonych przed sądem, w których próbował bronić oskarżonego ( Sąd Rejonowy słusznie zauważył, że pierwsze zeznania R. J., złożone „na gorąco”, bezpośrednio po zdarzeniu, były szczere, a w tych składanych po wielu miesiącach od daty czynu przed sądem jako osoba spokrewniona z oskarżonym próbował go wybielać).

Dlatego też Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o ten wariant opinii biegłego toksykologa, który bazował na osobowych źródłach dowodowych z postępowania przygotowawczego. Opinia była bowiem wariantowa – ale to Sąd słusznie wybrał ten wariant, który miał oparcie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym i zasadnie skazał oskarżonego.

Ponadto za sprawstwem oskarżonego przemawiają zasady logiki – nie jest zgodna ze zdrowym rozsądkiem i doświadczeniem życiowym wersja oskarżonego, jakoby zaczął pić alkohol na umór dopiero po wjechaniu samochodem do przydrożnego rowu nie bacząc na konieczność zabezpieczenia i odholowania samochodu oraz możliwą interwencję policji.

Apelacja prokuratora była zasadna. Sąd Rejonowy naruszył prawo materialne nie orzekając obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dlatego – zgodnie z wnioskiem zawartym w apelacji prokuratora – Sąd Okręgowy konwalidował ten brak i orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego co do wszystkich kategorii pojazdów na okres 3 lat.

Na podstawie art. 635 kpk w zw. z art. 627 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za drugą instancję. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych