Portal Orzeczeń

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 500/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 23 maja 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 217/25.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

I. M.

Oskarżony ma niepełnosprawną żonę i dwójkę dzieci w wieku 20 lat i 12 lat. W dniu zdarzenia nic nie jadł i nie pił. Nie posiada majątku. W komunikacji posługuje się translatorem. Przed wypadkiem zaciągnął hamulec ręczny w kierowanym samochodzie ciężarowym wraz z naczepą .

wyjaśnienia oskarżonego

k. 1110-1111

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

I. M.

Oskarżony w dniu zdarzenia czuł się niedobrze. Dojechał do stacji paliw i stracił przytomność i dlatego doszło do wypadku.

Oskarżony nie przechodził badań do pracy. Występują u niego bóle głowy.

wyjaśnienia oskarżonego

k. 1110-1111

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego w części dotyczącej jego trudnej sytuacji rodzinnej zasługują na wiarę.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.1.2.1.

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego, w których jako przyczynę zaistniałego wypadku drogowego podał utratę przytomności podczas kierowania samochodem nie zasługują na wiarę i są jego linią obrony. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia.

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Zawarty w pkt I 1 a , b apelacji obrońcy oskarżonego zarzut obrazy przepisów postępowania mający wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 6, art. 193 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. poprzez:

- oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o pobranie próbek krwi od oskarżonego i wykonanie specjalistycznych badań laboratoryjnych, tj. badania HBAlc (tzw. hemoglobina glikowana), obrazu przekroju glikemii, badania poziomu hormonów we krwi, takich jak: glukagon, insulina i gastryna zgłoszonego przez obrońcę w celu określenia poziomu glukozy we krwi oskarżonego z trzech miesięcy wstecz oraz aktualnie i w konsekwencji uznanie tego dowodu za zmierzający do przewlekłości postępowania, podczas gdy badania te mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i nie są czasochłonne, a zatem w żaden sposób nie będą prowadzić do wydłużenia postępowania,

- oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o powołanie biegłych z zakresu diabetologii i neurologii celem ustalenia, czy oskarżony w dniu zdarzenia cierpiał na chorobę, która ujawniła się w chwili inkryminowanego czynu oraz sprawiła, że stracił on przytomność w trakcie jazdy jako zmierzającego do przewlekłości postępowania, podczas gdy dowód ten pozwoliłby wyjaśnić przyczyny zjechania przez oskarżonego na przeciwległy pas ruchu, co miało istotne znaczenie na treść wyroku, gdyż uniemożliwiło oskarżonemu realizację przysługującego mu prawa do obrony,

- wynikający z pkt I 2 apelacji obrońcy oskarżonego zarzut obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez odmowę przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, które zostały złożone w toku postępowania przygotowawczego w dniu 21.03.2025 roku w zakresie, w jakim wskazywał, że nie pamięta jak doszło do zdarzenia z uwagi na chwilową utratę przytomności oraz ucisk z tyłu głowy, w sytuacji gdy I. M. wyjaśnił, że podczas pierwszego przesłuchania nie rozumiał kierowanych do niego pytań i był zaskoczony przebiegiem czynności związanych z zatrzymaniem, a następnie przedstawieniem zarzutów, co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż doprowadziło do błędnego uznania wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne, a w konsekwencji do pociągnięcia oskarżonego do odpowiedzialności karnej bez zweryfikowania prawdziwości jego twierdzeń za pomocą tzw. dowodów obiektywnych oraz nieustalenia bezpośredniej przyczyny wypadku,

- wynikający z pkt II apelacji obrońcy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegającego na nieprawidłowym przyjęciu, że oskarżony I. M. schylał się w kabinie po telefon znajdujący się na podłodze, podczas gdy w świetle zeznań świadków E. B., M. C. oraz R. P., ocenionych przez sąd jako w pełni wiarygodne wynika, że nie widzieli oni czy I. M. schylał się po telefon czy jakikolwiek inny przedmiot oraz czym spowodowany był wykonywany przez niego odruch, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż doprowadziło do uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, mimo nieustalenia bezpośredniej przyczyny wypadku.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1pkt 1 kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6). W przedmiotowej sprawie sąd rejonowy wyczerpująco przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał oceny ujawnionych w toku przewodu sądowego dowodów. Ocena zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego została przeprowadzona w sposób staranny i kompletny, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Sąd a quo wskazał powody, dla których nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, której twierdził, że tuż przez zaistniałym wypadkiem drogowym stracił przytomność kierując samochodem i nic dalej nie pamięta. Ocena poszczególnych dowodów doprowadziła sąd rejonowy do trafnych ustaleń w zakresie zachowania oskarżonego, które wyczerpały znamiona przypisanego mu czynu. Należy podzielić ocenę sądu meriti zeznań świadków R. P. oraz M. C., gdyż korespondują one ze sobą, wzajemnie się uzupełniają, są konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w obiektywnym materiale w postaci nagrania z kamery umieszczonej w pojeździe M. C., opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków, szkicu, protokołów oględzin miejsca i pojazdów. Słusznie sąd meriti obdarzył walorem wiarygodności zeznania naocznego świadka R. P., że w blisko minutę, dwie od zdarzenia był przy pojeździe oskarżonego. Oskarżony był przytomny, w logicznym kontakcie i trzymał głowę w rękach, (w odczuciu świadka R. P. jakby przeżywał to co się stało) i że przed przyjazdem Policji nerwowo czegoś szukał w kabinie pojazdu. Świadek ten jest osobą obcą dla stron postępowania, podobnie jak świadkowie M. C. oraz E. B.. Świadek E. B. również potwierdziła, że oskarżony był przytomny tuż po wypadku i był z nim logiczny, choć niewerbalny, kontakt. Zareagował skinieniem głowy na próby zapytań o jego stan. Umyka uwadze skarżącego, który forsuje wersję o utracie przytomności (zasłabnięciu) przez oskarżonego tuż przed zaistniałym zdarzeniem, że oskarżony na kilkaset metrów przed miejscem, w którym doszło do wypadku, wykonywał skomplikowany manewr jazdy po ostrym łuku, ze zmianą pasa ruchu. Po zjechaniu na lewy pas podjął manewry obronne, musiał więc „przytomnie” myśleć. Ponadto właśnie fakt, że oskarżony wykonał nagły manewr skrętu na przeciwległy pas ruchu przeczy wersji o utracie przytomności czy zasłabnięciu. Otóż tor jazdy pojazdu, w którym zasłabnie (straci przytomność) kierowca, zachowuje płynność kierunku jazdy w tym znaczeniu, że nie dochodzi do gwałtownego manewru skrętu ( jak to ma miejsce w niniejszej sprawie), ale samochód stopniowo, płynnie zbacza z kursu. Dodatkowo wskazać należy, że oskarżony nie posiadał przeciwskazań do wykonywania zawodu kierowcy. Wynika to z orzeczenia psychologicznego nr (...) wydanego w dniu 07 marca 2023 roku przez uprawniony podmiot posiadający stosowne kwalifikacje i brak jest podstaw w ocenie sądu odwoławczego do kwestionowani treści wydanego dokumentu ( k-958). Oskarżony po wypadku podczas badania lekarskiego, jak i pobierania krwi był przytomny, nie uskarżał się na dolegliwości, w tym neurologiczne czy cukrzycowe. Także w toku pierwszych przesłuchań nie informował o jakichkolwiek stwierdzonych u niego chorobach, czy obciążeniach rodzinnych chorobami, jak cukrzyca. Wręcz przeciwnie wyjaśnił, że w dniu zdarzenia czuł się bardzo dobrze i przyczyn wypadku upatrywał w złych warunkach pogodowych. W toku izolacji penitencjarnej również nie zgłaszał zastrzeżeń co do swego stanu zdrowia. W tym świetle zasadnie sąd merti oddalił wnioski dowodowe o pobranie próbek krwi od oskarżonego i wykonanie specjalistycznych badań laboratoryjnych, tj. badania HBAlc (tzw. hemoglobina glikowana), obrazu przekroju glikemii, badania poziomu hormonów we krwi, takich jak: glukagon, insulina i gastryna zgłoszonego przez obrońcę w celu określenia poziomu glukozy we krwi oskarżonego z trzech miesięcy wstecz oraz aktualnie i wniosku dowodowego o powołanie biegłych z zakresu diabetologii i neurologii celem ustalenia, czy oskarżony w dniu zdarzenia cierpiał na chorobę, która ujawniła się w chwili inkryminowanego czynu oraz sprawiła, że stracił on przytomność w trakcie jazdy. Zgodnie z art. 170 § 1 pkt 5 kpk, sąd może oddalić wniosek dowodowy, jeśli zmierza on jedynie do przedłużenia postępowania. W niniejszej sprawie sąd podjął zasadnie decyzję o oddaleniu ww. wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego, gdyż jego przeprowadzenie nie miało istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie prowadziłoby do przedłużenia procesu. Sąd meriti wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko odnośnie oddalenia wniosku dowodowego i argumenty w nim zawarte sąd okręgowy podziela (k-828v-829). Na marginesie podnieść należy, że gdyby podzielić wątpliwości podnoszone przez obrońcę oskarżonego odnośnie przyczyny zaistniałego wypadku drogowego, to większości sprawców wypadków drogowych należałoby poddać kompleksowym badaniom i po ich wykonaniu dopuścić dowód z opinii biegłych sądowych różnych specjalizacji na okoliczność, czy mogli stracić przytomność kierując samochodem tuż przed wypadkiem i odzyskać świadomość zaraz po wypadku. Obrońca oskarżonego utrzymuje także, że oskarżony w toku przesłuchania nie rozumiał kierowanych do niego treści, kontekstu sytuacji, w jakiej się znalazł, gdyż nie włada językiem polskim. Sugestię o problemach w komunikacji przy przesłuchaniu oskarżonego przeciwstawić należy okoliczności, że w przesłuchaniu w dniu 14 października 2024 roku uczestniczył tłumacz języka uzbeckiego (podobnie podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania). Oskarżony zrozumiał polecenia interweniujących na miejscu zdarzenia drogowego policjantów, w tym polecenie usunięcia rzeczy z kabiny. Świadek E. B. zeznała, że na jej zapytanie o stan zdrowia tuż po wypadku, oskarżony skinął twierdząco głową. Oskarżony jest w stanie świadczyć pracę, co oznacza, że jest w stanie porozumieć się z pracodawcą i z innymi pracownikami, z którymi ma styczność z uwagi na wykonywanie obowiązków zawodowych. Używa do tego celu translatora. Pozwala to na uznanie, że choćby w pewnym stopniu oskarżony rozumie kierowane do niego treści w języku polskim. Tego aspektu skarżący zdaje się nie dostrzegać, kiedy argumentuje, że oskarżony w toku przesłuchania nie rozumiał kierowanych do niego treści, kontekstu sytuacji, w jakiej się znalazł. Sąd pokusi się o stwierdzenie, że przeciętnie rozumujący człowiek, niezależnie od narodowości, który znalazłby się w sytuacji oskarżonego, który spowodował wypadek, co najmniej spodziewałby się konsekwencji karnych. Sąd meriti poczynił ustalenie, że oskarżony po zdarzeniu drogowym schylał się po jakiś przedmiot, jednak jest to prawnie relewantne dla przyjęcia jego odpowiedzialności za spowodowanie wypadku. Naturalnym jest natomiast, że w trakcie wypadku może dojść do rozrzucenia w pojeździe różnych przedmiotów. Sąd meriti nie ustalił natomiast, że właśnie trzymanie w rękach przed wypadkiem jakiegoś przedmiotu (czy telefonu jak całkowicie dowolnie przyjmuje skarżący ) miało pozostawać w związku przyczynowo skutkowym z zaistniałym zdarzeniem drogowym. Sąd meriti poczynił słuszną uwagę, że wręcz nieistotne jest dlaczego oskarżony wykonał niebezpieczny manewr skrętu w lewo i tu pojawiają się (w nawiasie) różne sugestie sądu, natomiast kluczowym jest , że oskarżany naruszył reguły ostrożności wynikające z art. 3 ust 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, to sąd okręgowy nie zmienił zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta i nie uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, ani nie uchylił wyroku i nie przekazał sprawy do ponownego rozpoznania.

3.2.

Podniesione z ostrożności procesowej w pkt III 1 i 2 przez obrońcę oskarżonego zarzuty:

- rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy w sytuacji, gdy wymierzenie oskarżonemu niższej kary bądź też kary innego rodzaju spełniłoby wszelkie cele prewencji ogólnej i indywidualnej, podczas gdy sąd pierwszej instancji przy wymiarze kary nie nadał właściwego znaczenia dyrektywom jej wymiaru wskazanym w art. 53 k.k., w szczególności nie uwzględnił w wystarczającym stopniu okoliczności łagodzących, wyrażenia skruchy oraz żalu, szczerych przeprosin za to co się stało, uprzedniej niekaralności oraz właściwości osobistych i rodzinnych sprawcy, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu kary, która w świetle okoliczności sprawy jest rażąco surowa,

- rażącej niewspółmierności orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, podczas gdy oskarżony jest zawodowym kierowcą, do dnia zdarzenia systematycznie wywiązywał się ze swoich obowiązków, ma na utrzymaniu żonę oraz dzieci, a brak uwzględnienia tych okoliczności prowadzi do wniosku, że orzeczony środek karny (mający charakter fakultatywny) stanowi zarówno dla oskarżonego jak i jego rodziny nadmierną uciążliwość.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie podnieść należy, że sąd okręgowy podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica. Oznacza to, że zarzut określony w art. 438 pkt 4 kpk zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 kk, co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II A Ka 252/20). Zdaniem sądu okręgowego wbrew zarzutowi podniesionemu przez obrońcę oskarżonego sąd meriti przy ocenie okoliczności łagodzących i obciążających mających wpływ na orzeczoną karę, zbyt dużą wagę nadał okolicznością związanym zwłaszcza z osobą oskarżonego, uprzednią jego niekaralnością, ustabilizowanym trybem życia, jak również faktem nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Wbrew ocenie sądu I instancji okoliczności wpływających na wymiar kary, sąd odwoławczy dopatrzył się przesłanek przemawiających za uwzględnieniem okoliczności podniesionych w apelacji wniesionej na niekorzyść oskarżonego przez prokuratora, a tym samym uzasadniających podwyższenie w stosunku do oskarżonego wysokości wymierzonej kary pozbawienia wolności za przypisany mu czyn. Obok argumentów wskazanych przez prokuratora na podkreślenie zasługuje fakt, iż oskarżony jest kierowcą zawodowym pojazdów wielkogabarytowych. Oskarżony w trudnych warunkach drogowych ( śliska jezdnia) jechał z prędkością niedostosowaną do panujących warunków na drodze. Już ta okoliczność obciążająca w połączeniu z tragicznym skutkiem spowodowanego wypadku drogowego stanowiły podstawę do podwyższenia wymierzonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu. W ocenie sądu okręgowego cele zapobiegawcze, a przede wszystkim wychowawcze kary w pełni uprawniały do podwyższenia jej wymiaru do 3 lat pozbawienia wolności. Ogół okoliczności obciążających nie pozwalał na łagodniejsze potraktowanie oskarżonego, który swoją postawą wykazał zupełny brak wyobraźni, doprowadzając swoim zachowaniem do tragicznego skutku w postaci śmierci młodej kobiety - matki dwóch małoletnich córek oraz spowodowania obrażeń ciała opisanych w przypisanym mu czynie u małoletnich pokrzywdzonych.Takiego postrzegania postawy oskarżonego w kontekście dotkliwych i surowych konsekwencji prawnych, nie jest w stanie zmienić powoływana przede wszystkim w apelacji obrońcy okoliczność niekaralności, wyrażenia żalu, skruchy, przeproszenia oraz właściwości osobistych i rodzinnych oskarżonego. Okoliczności te w żaden zasadniczy sposób nie mogą determinować oceny samego zdarzenia i zachowania oskarżonego w jego ramach, jako zasługującego na łagodniejsze potraktowanie. Waga naruszonych przez sprawcę zasad obowiązujących uczestników ruchu drogowego, spowodowany przez niego wypadek drogowy i tragiczny jego skutek, to przesłanki rodzące konieczność podwyższenia wymierzonej kary pozbawienia wolności . Sąd okręgowy podziela stanowisko prokuratora że przyjęty przez sąd rejonowy w orzeczeniu wymiar kary w wysokości 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie może być uznany za adekwatny i sprawiedliwy w realiach przedmiotowej sprawy. Nie jest trafny argument obrońcy oskarżonego, że okoliczności łagodzące związane stricte z osobą sprawcy powinny przemawiać za wymierzeniem mu kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze. Także orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego przez okres 5 lat wobec oskarżonego jest adekwatny do okoliczności przypisanego mu czynu. Jako kierowca zawodowy zdawał sobie sprawę z konsekwencji wynikających z jazdy z prędkością niedostosowaną do warunków drogowych (nawet gdy była to prędkość dozwolona) tak dużym zestawem samochodowym. Inni uczestnicy ruchu drogowego kierując samochodami osobowymi mają małe szanse na przeżycie w sytuacji, gdy dojdzie do zderzenia z samochodem ciężarowym. Tylko z powodu błędu oskarżonego jako kierowcy zawodowego doszło do tak tragicznego w skutkach wypadku drogowego, gdyż pokrzywdzona K. I. nie przyczyniła się w najmniejszym stopniu do tego zdarzenia. Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego wobec oskarżonego na okres 5 lat nie jest środkiem karnym rażąco niewspółmiernie surowym. Sąd okręgowy mając powyższe rozważania na uwadze uznał, że zarzut podniesiony w punkcie III 1 i 2 apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie jest zasadny.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia i środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego przez okres 5 lat podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy nie zmienił zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta.

3.3.

Podniesiony w pkt I 3 apelacji zarzut obrońcy oskarżonego obrazy art. 624 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i obciążenie oskarżonego obowiązkiem częściowego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 20.000 złotych, podczas gdy I. M. jest w trudnej sytuacji finansowej, utracił możliwość wykonywania pracy zarobkowej, nie posiada środków pieniężnych umożliwiających pokrycie ww. kosztów, a zatem biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, a także względy słuszności powinien zostać zwolniony w całości z obowiązku ich uiszczenia.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zasadą jest, że skazany ponosi koszty sądowe ( art. 627 kpk). Sąd I instancji mając na uwadze trudną sytuację oskarżonego (był tymczasowo aresztowany, pomagał finansowo rodzinie, która miał w Uzbekistanie) zwolnił go od opłaty i zasądził od I. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20000 złotych z tytułu częściowego zwrotu. Oskarżony pracował jako kierowca zawodowy przed spowodowaniem wypadku drogowego i zarabiał 7000 złotych miesięcznie. Zasadnie uznał sąd meriti, że brak było przesłanek do zwolnienia w całości oskarżonego od ponoszenia wydatków.

Wniosek

O zwolnienie oskarżonego z obowiązku częściowego ponoszenia kosztów postępowania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy nie zwolnił oskarżonego od częściowego poniesienia wydatków za postępowanie przygotowawcze i przed sądem I instancji. Podnieść należy, że od opłaty za postępowanie przed sądem rejonowym oskarżony został zwolniony.

3.4.

Wynikający z apelacji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego (pkt II) zarzut - rażącej niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu I. M. w postaci 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w stosunku do wysokiej społecznej szkodliwości tego czynu i stopnia zawinienia oskarżonego, wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia okoliczności obciążających oskarżonego, w szczególności wielości naruszeń zasad dla bezpieczeństwa w ruchu lądowym, drastycznych skutków zdarzenia, okoliczności, że jako kierowca zawodowy powinien on przewidywać niebezpieczeństwa wynikające ze złych warunków atmosferycznych i kierowanie pojazdem ciężarowych, a co w konsekwencji spowodowało, iż orzeczone wobec oskarżonego sankcje karne nie spełnią swych ustawowych funkcji w zakresie indywidualnej prewencji, wychowania oraz społecznego oddziaływania.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zdaniem sądu okręgowego zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu I. M. w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności podniesiony przez prokuratora jest zasadny.

Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w rubryce 3.2.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 4 lat i 6 pozbawienia wolności.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut zawarty w apelacji prokuratora zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższył wymierzoną karę oskarżonemu w punkcie 1 za przypisany mu czyn do wysokości 3 lat pozbawienia wolności. Nie jest zasadny wniosek apelanta w części dotyczącej podwyższenia oskarżonemu wymierzonej kary pozbawienia wolności do wysokości 4 lat i 6 miesięcy.

3.5.

Wynikający z apelacji prokuratora (pkt II) zarzut -rażącej niewspółmierności nawiązki orzeczonej wobec oskarżonego w wysokości po 5 000 zł na rzecz małoletnich M. I. (1), M. I. w stosunku do znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego w/w oskarżonemu, drastycznych skutkach zdarzenia jakim są śmierć młodej kobiety oraz matki na miejscu zdarzenia, uszczerbku na zdrowiu jakie ponieśli inni uczestnicy zdarzenia, tj. dzieci zmarłej na miejscy pokrzywdzonej oraz traumy wynikającej z zaistniałej sytuacji i straty rodzica w takich okolicznościach.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd odwoławczy nie podzielił argumentów prokuratora zmierzających do podwyższenia zasądzonych na rzecz małoletnich oskarżycieli posiłkowych nawiązek do kwoty po 20.000 złotych. Rację ma skarżący, kiedy odwołuje się do drastycznych skutków zdarzenia i krzywdy jaką oskarżony wyrządził przede wszystkim małoletnim pokrzywdzonym w związku ze śmiercią K. I. (ich matki) w wyniku spowodowanego wypadku drogowego. Orzeczona nawiązka na rzecz każdej z małoletnich pokrzywdzonych nie eliminuje ich roszczeń związanych z zaistniałym zdarzeniem dochodzonych na drodze postępowania cywilnego. Co do wysokości orzeczonych nawiązek stanowisko zajął pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych wnosząc, aby nie podwyższać orzeczonych kwot nawiązek, gdyż trwa proces cywilny o zasądzenie stosowanych odszkodowań. Stanowisko to zostało uzgodnione z oskarżycielem posiłkowym M. I. (2) - ojcem małoletnich pokrzywdzonych. Sąd okręgowy mając powyższe na uwadze uznał, iż nie jest zasadne podwyższanie zasądzonych nawiązek na rzecz małoletnich pokrzywdzonych.

Wniosek

O orzeczenie nawiązki w kwocie po 20 000 zł na rzecz każdej z pokrzywdzonych w miejsce orzeczenia kwoty po 5000 zł na rzecz M. I. (1), M. I..

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut podniesiony w apelacji prokuratora nie zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy nie zmienił zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta.

3.6.

Wynikający z zażalenia obrońcy oskarżonego zarzut obrazy przepisów postępowania, mający istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. 1) § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 1 pkt 2 i § 2 pkt 3 w zw. z $ 4 ust. 2 pkt 1 i 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14.05.2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2024, poz. 763 z późn. zm.) poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz ustanowionego w sprawie obrońcy z urzędu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w stawce podstawowej, podczas gdy nakład pracy adwokata, czas poświęcony na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach oraz stopień zawiłości sprawy uzasadniały przyznanie obrońcy z urzędu kosztów pomocy prawnej w wysokości dwu krotności stawki, powiększonych o kwotę podatku VAT, tj. w kwocie 3.600,70 złotych.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W toku postępowania przygotowawczego w dniu 15 października 2024 roku obrońca reprezentował oskarżonego w posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k. 142). Następnie zaskarżył wydane w tym przedmiocie postanowienie i brał udział w posiedzeniu zażaleniowym (k.189). Zaskarżył również postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania (k. 351). Wykonywał trzykrotnie (k. 318, 512) fotokopię akt postępowania przygotowawczego. Zapoznawał się z zawartością nośników informatycznych (płyty CD). Brał udział w czynności przesłuchania oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym w dniu 21 marca 2025 roku (k. 644). Wykazał inicjatywę dowodową (k. 546-547). W toku postępowania sądowego przedstawił wnioski dowodowe (k.742 ). W dniu 4 kwietnia 2025 roku brał udział w posiedzeniu aresztowym (k. 714). Zapoznawał się w dniu 8 maja 2025 roku z aktami postępowania w siedzibie sądu, wykonał fotokopię akt (k. 781, 783). Obrońca aktywnie uczestniczył w rozprawie w dniu 15 maja 2025 roku, zadając pytania świadkowi R. P. (k. 826-828). Wbrew stanowisku sądu meriti, w ocenie sądu odwoławczego, sprawa miała skomplikowany, nietuzinkowy charakter, co powodowało konieczność dopuszczenia trzech opinii biegłych, aby zrekonstruować przebieg wypadku. Obrońca działał w warunkach obrony obligatoryjnej. Pomiędzy nim a oskarżonym istniała bariera językowa i koniecznym był kontakt przez tłumacza. Sprawa jest wielotomowa, materiał dowodowy jest obszerny. Obrońca wielokrotnie zaznajamiał się z sukcesywnie gromadzonym materiałem dowodowym, wykazał sią aktywnością procesową. W sprawie sąd meriti postanowił odroczyć ogłoszenie wyroku właśnie z uwagi na zawiłość sprawy. Wszystkie te okoliczności spowodowały zmianę rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. W ocenie sądu odwoławczego nakład pracy adwokata, złożoność problemu, czas trwania postępowania uzasadniają podwyższenie stawki wynagrodzenia za obronę do poziomu jej dwukrotności, czyli kwoty (600 zł plus 840 zł wraz z podatkiem VAT razy 2). Obrońca oskarżonego poniósł udokumentowane wydatki na korespondencję kierowaną do sądu i do oskarżonego – 23,40 zł oraz z tytułu opłat za wydanie płyt CD – 24 zł (k. 187, 412), których zwrot sad okręgowy zasądził na rzecz obrońcy. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz.764) nie statuuje zasady powiększania kwoty uzasadnionych wydatków o podatek VAT.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia w pkt 8 poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. G. kwoty 3.600,70 tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro wniosek zasługiwał na uwzględnienie, to sąd odwoławczy podzielił argumenty przytoczone w środku zaskarżenia i podwyższył obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu za postępowanie pierwszoinstancyjne do kwoty 3589,50 złotych, z których kwota 47.40 złotych stanowi uzasadnione wydatki poniesione przez obrońcę z urzędu.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok skazujący oskarżonego za przypisany mu czyn wyczerpujący dyspozycję art. 177 § 1 kk i art. 177 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Aktualne pozostają rozważania z rubryki 3.1.

5.1.2.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Aktualne pozostają rozważania z rubryki 3.2.

5.1.3.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zasądzenie nawiązek.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Aktualne pozostają rozważania z rubryki 3.5.

5.1.4.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Sąd meriti prawidłowo na poczet kary i zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.

5.1.5.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwrot dowodów rzeczowych.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Co do zasady sąd wydał prawidłowe rozstrzygnięcia.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Wymiar kary pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach zmiany

Aktualne pozostają rozważania z rubryk 3.2, 3.4.

5.2.2.

Przedmiot i zakres zmiany

Wysokość wynagrodzenia obrońcy z urzędu.

Zwięźle o powodach zmiany

Aktualne pozostają rozważania z rubryki 3.6.

5.2.3.

Przedmiot i zakres zmiany

Pkt 1 a) określenie prędkości pojazdu.

Zwięźle o powodach zmiany

Sąd meriti w skutek pomyłki wpisał ,,72m/h” zamiast ,,72 km/h”.

5.2.4.

Przedmiot i zakres zmiany

Pkt 1 b) określenie oskarżycieli posiłkowych.

Zwięźle o powodach zmiany

K. I. w skutek zaistniałego wypadku drogowego zmarła na miejscu. Jest pokrzywdzoną w sprawie, ale nie występuje w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

5.2.5.

Przedmiot i zakres zmiany

Pkt 1c numer karty akt ,,294v” ,,694v”.

Zwięźle o powodach zmiany

Sąd meriti w skutek oczywistej omyłki pisarskiej wpisał numer karty ,,294v” zamiast ,,694v”.

5.2.6.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwolnienie oskarżonego z kosztów postępowania

Zwięźle o powodach zmiany

Aktualne pozostają rozważania z rubryk 3.3.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt 3

W niniejszej sprawie oskarżyciele posiłkowi byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Tym samym ponieśli koszty należące do kosztów procesu (art. 616 § 1 pkt 2 kpk). W oparciu o treść art. 627 kpk od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Sąd na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 634 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 1008 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego - wynagrodzenie na poziomie stawek minimalnych. Zasądzając te kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego sąd miał na uwadze treść § 11 ust 2 pkt 4 w zw. z § 11 ust. 7 oraz § 17 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (a więc także nakład pracy pełnomocnika i ilość rozpraw), wedle których stawka minimalna wynosi 840 złotych, przy czym za reprezentowanie w tym samym postępowaniu kilku osób pobiera się opłatę od każdej z tych osób.

pkt 4

Sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. G. kwotę 2479,68 złotych, w tym podatek VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość opłaty zasądzonej na rzecz obrońcy z urzędu została ustalona zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 4 , § 4 ust. 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz.764). W niniejszej sprawie obrońca oskarżonego był obecny na 2 terminach rozpraw. Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20 %. Zatem łącznie stawka minimalna za obronę przed Sądem Okręgowym w przedmiotowej sprawie wynosiła 1008 złotych (pierwszy termin 840 złotych, drugi termin 20% z 840 złotych, co daje kwotę 168 złotych). Poza tym do wynagrodzenia adwokata przydzielonego z urzędu, stosownie do § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia doliczyć należało podatek VAT. Sąd odwoławczy zasądził koszty w kwocie dwukrotności stawki minimalnej. Obrońca sporządził apelację, oraz odpowiedź na apelację prokuratora, wziął udział w posiedzeniu aresztowym, w toku rozprawy w dniu 7 listopada 2025 roku , brał czynny udział w rozprawie zadając pytania oskarżonemu, dążył do wyjaśnienia istotnych aspektów sprawy. W ocenie sądu odwoławczego nakład pracy adwokata, złożoność problemu, czas trwania postępowania uzasadniają ustalenie stawki wynagrodzenia za obronę na poziomie jej dwukrotności. Ostatecznie więc należało zasądzić na rzecz obrońcy oskarżonego z urzędu kwotę 2479,68 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem odwoławczym.

pkt 5

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze sad okręgowy orzekł na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz.223 z późn. zm.), uznając, że z uwagi na sytuację materialną, bytową oraz obciążenia fiskalne wynikające z wyroku uiszczenie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze stanowiłoby nadmierną dolegliwość dla oskarżonego.

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wyrok skazujący

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wymiar kary i środka karnego

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana