Portal Orzeczeń

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 587/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 czerwca 2025 roku w sprawie II K 1072/24

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

I. podniesiony w apelacji obrońcy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez:

1) przyjęcie, że w trakcie prac prowadzonych przez M. L. gniazdko elektryczne w łazience w mieszkaniu nr (...) przy ul (...) w P. (...) było już przerobione w postaci nieprawidłowego połączenia przewodu fazowego z bolcem, co wynika z błędnego przyjęcia, że mieszkańcy tego lokalu w żaden sposób nie ingerowali w gniazdko w łazience od chwili wprowadzenia się do mieszkania, podczas gdy protokół pomiaru instalacji elektrycznej z dnia 28.12.2021 r. temu przeczy;

2) przyjęcie, że na oskarżonym ciążył obowiązek sporządzania pomiarów elektrycznych w czasie dokonywania prac elektrycznych w bloku mieszkalnym, podczas gdy nie ustalono istnienia żadnego obowiązku prawnego tego nakazującego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Rejonowy nie popełnił błędu ustalając, iż przerobienie gniazda elektrycznego w łazience w mieszkaniu nr (...) przy ul (...) w P., polegające na połączeniu czarnego przewodu z bolcem uziemienia, miało miejsce jeszcze zanim oskarżony przystąpił do wymiany rozdzielnicy elektrycznej w tymże mieszkaniu. Kluczowe znaczenie w tym zakresie miały zeznania świadków I. B. i K. B. – lokatorów tegoż mieszkania. Ocena wiarygodności tychże zeznań (jak zresztą pozostałych osobowych źródeł dowodowych) została dokonana przez Sąd meriti zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczeniem życiowym. Apelacja nie zdołała w skuteczny sposób wykazać, aby rozumowanie Sądu meriti oceniającego zgromadzone w sprawie dowody, było dowolne, wadliwe lub nielogiczne, jak też nie przedstawiła w praktyce żadnych przekonywujących argumentów, które mogłyby podważyć ustalenia Sądu I instancji.

Świadkowie I. B. i K. B. przekonywująco opisali w swoich zeznaniach, od kiedy zaczęły się w ich łazience problemy z prądem elektrycznym (uderzenia prądu od kranu podczas mycia w łazience oraz od pralki, gdy jest ona podłączona do prądu) i niewątpliwe zbiegło się to w czasie z wymianą rozdzielnicy elektrycznej w ich mieszkaniu przez oskarżonego. Dlatego też z tym problemem zwrócili się właśnie do oskarżonego, który wykonywał tę wymianę w ich mieszkaniu i był obecny w bloku, gdzie nadal wykonywał prace elektryczne w kolejnych mieszkaniach. Oskarżony jednak stwierdził, że nie jest to wina przeprowadzonych przez niego prac, lecz instalacji wewnątrz mieszkania. Świadkowie I. B. i K. B. zaprzeczyli stanowczo, aby ktoś z lokatorów mieszkania sam ingerował w gniazdo w łazience zwłaszcza, że nie posiadali (także zmarły J. B.) dostatecznej wiedzy w zakresie elektryki. Zeznali także, że po uzyskaniu informacji, że za wewnętrzną instalację mieszkania, która może być rzeczywiście przestarzała, odpowiedzialna nie jest spółdzielnia mieszkaniowa, lecz sami lokatorzy, nie zgłosili tego problemu, ani do osób odbierających wykonanie prac modernizacyjnych, ani do spółdzielni. Planowali oni natomiast przeprowadzenie remontu tejże instalacji za kilka miesięcy, razem z remontem całej łazienki. Ponieważ zauważyli, że do uderzeń prądu nie dochodzi, gdy pralka jest odłączona od prądu, w oczekiwaniu na planowany remont, ,,radzili sobie”, poprzez każdorazowe odłączanie przewodu zasilającego pralkę po zakończeniu prania. Było to oczywiście dalece nieroztropne, gdyż feralnego dnia J. B., biorąc kąpiel, nie odłączył przewodu zasilającego pralkę. Tym niemniej, przedstawiona relacja świadków I. B. i K. B. jest – także w przekonaniu Sądu odwoławczego – szczera i wiarygodna, a tym samym brak jest powodów do jej zanegowania.

Wbrew twierdzeniom obrony wiarygodności zeznań świadków I. B. i K. B. nie może skutecznie podważyć protokół pomiaru instalacji elektrycznej z dnia 28.12.2021 roku, który nie wykazał w ich mieszkaniu nieprawidłowości. Otóż, przeprowadzone pomiary w 2021 roku wcale nie musiały takich nieprawidłowości w gnieździe elektrycznym w łazience wykazać. Do wymiany rozdzielnicy elektrycznej w lecie 2023 roku przez oskarżonego, owo gniazdko w łazience działało bowiem prawidłowo. Wyjaśnia to już protokół oględzin z dnia 12.11.2023 roku. Wynika z niego, że ,,na podstawie sprawdzenia ustalono, że instalacja dwużyłowa wewnątrz mieszkania mogła być podłączona inaczej, niż wynikałoby to z obecnie stosowanej praktyki oznaczania kolorami przewodu fazowego i neutralnego. W momencie oględzin podłączenie jest zgodne z obecnie stosowaną praktyką oznaczania kolorami tych przewodów. To może oznaczać, że po wymianie rozdzielni elektrycznej, nowe przewody zostały połączone za starymi według kolorów izolacji przewodów, ale bez sprawdzenia i oznaczenia ich faktycznych dalszych połączeń, czyli oba stare przewody zostały w nowym połączeniu zamienione miejscami w stosunku do starego sposobu łączenia. W gniazdku elektrycznym w łazience, do którego była podłączona pralka, znajduje się bolec uziemienia, ale przewód dochodzący był dwużyłowy i było zastosowane zerowanie z przewodu neutralnego na bolec gniazdka. Przed wymianą rozdzielni przewód czarny w gniazdku był jako neutralny, a niebieski jako fazowy. Po wymianie rozdzielni i opisanej wyżej zamianie miejscami przewodów, przewód czarny w gniazdku, stał się fazowym, a niebieski neutralnym. W rezultacie pojawiło się napięcie na bolcu uziemiającym w tym gniazdku” (k. 11-12). Także biegły z zakresu elektrotechniki w opinii uzupełniającej, złożonej na rozprawie głównej potwierdził, że ,,gniazdko mogło działać prawidłowo, jeśli była zamieniona faza z zerem i ktoś wcześniej sprawdził miernikiem i podłączył przewód zerowy do bolca uziemiającego. To znaczy nie kierując się tylko kolorystyką” (k. 621).

Nie jest też dostatecznym argumentem, przemawiającym za tezą obrony, okoliczność, że w czasie wizyty komisji ze spółdzielni, co miało miejsce po pogrzebie J. B., syn zmarłego zabronił swojej matce udzielania odpowiedzi na pytanie, kto i kiedy ingerował w gniazdko w łazience. Świadkowie I. B. i K. B. odnieśli się w swoich zeznaniach do powyższej sytuacji. Odmowa udzielenia przez nich tego rodzaju informacji, zwłaszcza w sytuacji, gdy organy ścigania zainicjowały już postępowanie wyjaśniające, a najbliżsi zmarłego po części winili za zaistniałą sytuację spółdzielnię mieszkaniową, w ocenie Sądu Okręgowego, nie może być traktowane, jako przyznanie się do tego, że sami lokatorzy przerobili gniazdko w łazience, a następnie chcieli ten fakt zataić.

Nie przekonują także twierdzenia skarżącego, jakoby za nieprawdziwością wersji przedstawionej przez świadków I. B. i K. B. przemawiała okoliczność, że również gniazdko w kuchni powinno wykazywać takie same cechy wadliwego połączenia, jak gniazdo w łazience i w takim razie nie przeszłoby pozytywnego badania w dniu 8.12.2023 roku. Biegły z zakresu elektrotechniki, pytany o te kwestie na rozprawie głównej, wcale nie podzielił tego kategorycznego poglądu obrony, podkreślając, że trudno jest stwierdzić, czy nieprawidłowość mogła być tylko w jednym gnieździe. Zamiana przewodów w rozdzielni nie musi dotyczyć wszystkich gniazdek, ponieważ po drodze do każdych gniazdek są punkty połączeniowe, które są zamurowane, ich nie widać (k. 620v). Wywód obrony w omawianej tu kwestii podważają także zeznania świadka M. K., który stwierdził: ,,z rozdzielni był jeden przewód do gniazdka w łazience puszczony natynkowo. Był jeden przewód dwużyłowy. Żyły były w kolorach niebieska i czarna. Pozostałe gniazdka były zasilane z innych obwodów. Ten przewód był dołożony poza instalacją. Na moment w którym byliśmy, to przewód z rozdzielni był połączony zgodnie ze sztuką, a w łazience zamieniony” (k.619v). Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw, by kwestionować zeznania powyższego świadka, który jest osobą obcą dla stron i nie miał żadnych powodów, by składać fałszywe zeznania. Ponadto świadek M. K. nie tylko posiada fachową wiedzę z zakresu elektryki, ale również jako pracownik Pogotowia (...) brał udział w interwencji po ujawnieniu śmiertelnego porażenia prądem J. B. oraz w oględzinach instalacji elektrycznej mieszkania nr (...) tuż po tym zdarzeniu. Jego spostrzeżenie, że w gniazdku w łazience nie było widać, ,,aby ktoś coś świeżo robił”, dodatkowo potwierdza zeznania świadków I. B. i K. B..

Zarzut I. 2 będzie przedmiotem rozważań w dziale 3.2 niniejszego uzasadnienia, przy omówieniu zarzutu obrazy przepisów art. 4 k.p.k. i art 7 k.p.k.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ponieważ z przyczyn przedstawionych wyżej, zarzut apelacji nie okazał się zasadny, nie było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego. W konsekwencji, nie było także podstaw do zwrotu oskarżonemu poniesionych przez niego kosztów postępowania.

3.2.

II. podniesiony w apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisów prawa procesowego mającej wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 4 k.p.k. art 7 k.p.k. poprzez:

a) nieuzasadnione przyjęcie, że to na oskarżonym jako na ostatnim wykonawcy robót elektrycznych ciążył obowiązek dokonania pomiarów elektrycznych, podczas gdy oskarżony był jedynie podwykonawcą, a zakres niezbędnych prac został precyzyjnie określony w projekcie prac zleconym przez inwestora (...) Spółdzielnię Mieszkaniową wykonawcy (...) K.-G. A. G., a ten projekt takich prac pomiarowych nie przewidywał,

b) nieuzasadnione odmówienie wiary zeznaniom świadków Z. L. i A. G. w zakresie zabraniania przez K. B. swojej matce odpowiedzi kto przerobił gniazdko, podczas wizyty komisji po wypadku, podczas gdy okoliczność ta jest również potwierdzona zeznaniami inspektora J. K.,

c) nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżony M. L. z całą odpowiedzialnością przyjął zlecenie prowadzenia modernizacji elektrycznej, podczas gdy wykonawcą był W.-K. A. G., a M. L. był jego podwykonawcą i wykonywał jedynie te prace, które bezpośrednio zlecił mu wykonawca,

2) art. 193 § 1 k.p.k. i 201 k.p.k. poprzez brak zobowiązania biegłego z dziedziny elektrotechniki K. R. do wskazania konkretnych przepisów obligujących oskarżonego do wykonania pomiarów elektrycznych po jego pracach, mimo, że obrona podnosiła, że biegły swoją opinię oparł na bliżej nieokreślonych „praktykach zawodu elektryka i stosowaniu dobrej praktyki rzemiosła”.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut obrazy przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść zapadłego wyroku, jest niezasadny.

Nie można podzielić twierdzeń skarżącego, iż Sąd Rejonowy dokonał stronniczej i dowolnej oceny wiarygodności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Stwierdzić natomiast należy, iż Sąd I instancji rozważył wszystkie dowody, przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, dlaczego jednym dowodom należało dać wiarę, a innym z kolei – waloru takiego odmówić. Ponieważ ocena zgromadzonych w sprawie dowodów została dokonana przez Sąd I instancji wszechstronnie, we wzajemnym ich kontekście z innymi dowodami, zgodnie z wiedzą i doświadczeniem życiowym, w pełni korzysta – wbrew stanowisku autora apelacji – z ochrony art. 7 k.p.k.

Zarzuty II. 1 a, II 1c, podobnie, jak i zarzut I. 2 apelacji dotyczyły w istocie kwestii, czy na oskarżonym, który był jedynie podwykonawcą robót elektrycznych, ciążył prawny obowiązek dokonania pomiarów elektrycznych, przy uwzględnieniu, że zakres niezbędnych prac został precyzyjnie określony w projekcie prac zleconym przez inwestora (...) Spółdzielnię Mieszkaniową wykonawcy W.-K. A. G., a ten projekt takich prac pomiarowych nie przewidywał.

Sąd Rejonowy odniósł się do tych kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i nie można zgodzić się ze skarżącym, że stanowisko Sądu meriti było w tym zakresie błędne. Nie jest kwestionowanym, że istniała umowa z dnia 18 maja 2023 roku, w której (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa zleciła realizację prac polegających na wymianie wewnętrznych linii zasilających, głównych skrzynek rozdzielczych na klatkach schodowych i doprowadzeniu nowej wewnętrznej linii zasilającej od licznika na klatce schodowej do mieszkania do skrzynki rozdzielczej, firmie (...)-G. A. G., która z kolei zleciła wykonanie tych prac oskarżonemu M. L., jako podwykonawcy. Zarówno projekt techniczny, jak i umowa zawarta przez spółdzielnię z głównym wykonawcą W.-K. A. G., nie przewidywały przeprowadzenia pomiarów elektrycznych gniazdek i odbiorów oświetleniowych w mieszkaniu po zakończeniu powyższych prac modernizacyjnych. Jednakże brak formalnego umocowania oskarżonego do dokonania pomiarów elektrycznych po przeprowadzeniu rozdzielnicy, nie może być dostatecznym wytłumaczeniem. Z opinii biegłego z zakresu elektrotechniki wynika bowiem jednoznacznie, że pomiary elektryczne są jedną z czynności, które należy wykonać przy modernizacji lub budowie instalacji elektrycznej, bez konieczności ich wcześniejszego zlecenia. Bez wykonania pomiarów elektrycznych nie jest możliwa ocena przeprowadzonych prac elektrycznych. W przypadku wymiany całej tablicy rozdzielczej z zabezpieczeniami, przeprowadzenie pomiarów całej instalacji mieszkania jest konieczne, bowiem rozdzielnia główna stanowi część instalacji elektrycznej mieszkania. Jak zauważył biegły w opinii uzupełniającej, zwłaszcza przy rozbiórce starej tablicy rozdzielczej, gdzie przewody często nie mają oznaczeń kolorów lub są pozamieniane, bardzo łatwo o pomyłkę (k. 320v). Dlatego też, po tak znaczącej ingerencji w instalację elektryczną, jaką stanowi wymiana rozdzielni głównej mieszkania, niezmiernie ważnym, ze względów bezpieczeństwa, jest sprawdzenie poszczególnych gniazd wtyczkowych, pod kątem zagrożenia porażeniem.

W wiążącym się z powyższymi kwestiami zarzucie II. 2 apelacji, skarżący zdaje się kwestionować opinię biegłego z zakresu elektrotechniki, podnosząc, że Sąd meriti nie zobowiązał biegłego K. R. do wskazania konkretnych przepisów obligujących oskarżonego do wykonania pomiarów elektrycznych po jego pracach. Skarżący, mimo wskazania – jako naruszonego – przepisu art. 201 k.p.k., nie wykazał jednak, aby opinia biegłego była niepełna, niejasna, albo zawierała w swej treści sprzeczności. Prawdą jest, że biegły nie wskazał wprost konkretnego przepisu prawa, który obligowałby wykonawcę wymiany rozdzielnicy elektrycznej w mieszkaniu, do dokonania pomiarów przeciwporażeniowych poszczególnych gniazd wtyczkowych tegoż mieszkania. Biegły powołał się tu natomiast na zasady wynikające z dobrej praktyki zawodu elektryka. Zauważyć należy, że nie zawsze reguły bezpiecznego postępowania, muszą być wprost wskazane w przepisie prawa. Każda osoba wykonująca działalność oddziałującą na bezpieczeństwo osób trzecich, winna przestrzegać także takich zasad, które nie są skodyfikowane w sposób szczegółowy, ale wynikają z całokształtu przepisów oraz istoty bezpieczeństwa w wykonywaniu określonej aktywności zawodowej i które muszą znaleźć zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie ma nawet sprecyzowanego przepisu.

Oczywiście trzeba było mieć na uwadze, że pierwotnym błędem było niezaplanowanie przez zleceniodawcę oraz głównego wykonawcę przeprowadzanych prac modernizacyjnych czynności pomiarowych gniazdek, po wymianie rozdzielnic w poszczególnych mieszkaniach, z przeznaczeniem na to dodatkowych środków (jak wynika z ustaleń Sądu Rejonowego, po zaistnieniu przedmiotowej tragedii, przy kolejnych pracach modernizacyjnych w następnych blokach, już to zlecano). Jednakże z przyczyn już wyżej wskazanych, nie może to – jak chciałaby obrona – ekskulpować oskarżonego, lecz okoliczność ta może mieć wpływ na obniżenie stopnia jego zawinienia, a w konsekwencji na wymiar kary. Podkreślić przy tym również należy, że na ocenę tegoż stopnia zawinienia, wpływ miało nie tylko to, że oskarżony, niejako ,,z urzędu”, nie dokonał pomiarów przeciwporażeniowych poszczególnych gniazd wtyczkowych w lokalu pokrzywdzonych, ale nawet jeszcze w większym stopniu fakt, że lokatorzy tego mieszkania sami zgłosili mu nieprawidłowości w działaniu instalacji elektrycznej, po wymianie rozdzielnicy, a oskarżony – mimo to – nie przedsięwziął żadnych działań w kierunku sprawdzenia, czy rzeczywiście istnieje zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców.

Zarzut II. 1 b, dotyczący oceny zeznań świadków Z. L. i A. G., został już częściowo omówiony w dziale 3.1 niniejszego uzasadnienia. Nie ma tu wątpliwości, że w czasie obecności komisji ze spółdzielni w mieszkaniu nr (...) K. B., zwrócił się do swojej matki, aby ta nie udzielała owej komisji odpowiedzi na pytanie, kto i kiedy ingerował w gniazdko w łazience. Okoliczność ta została przecież potwierdzona w zeznaniach świadków K. B. i I. B.. Analiza treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi natomiast do wniosku, że Sąd Rejonowy w istocie nie zakwestionował wiarygodności zeznań świadków Z. L. i A. G., co do wyżej wskazanej okoliczności, lecz chodziło tu o wyrażone przez ww. świadków przekonanie (w oparciu o zachowanie K. B.), że do wypadku doszło poprzez ingerencję w instalację elektryczną właściciela mieszkania.

Sąd Rejonowy dokonał również prawidłowego zakwalifikowania czynu oskarżonego z art. 160 § 1 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Oskarżony po wymianie rozdzielni głównej mieszkania nr (...), nie wykonał sprawdzenia wszystkich gniazd elektrycznych w tym mieszkaniu, co wynikało już z istoty samej przeprowadzanej czynności modernizacyjnej. Nie zareagował też na sygnalizację lokatorów tegoż mieszkania o nieprawidłowym działaniu instalacji elektrycznej w łazience, po wymianie rozdzielni głównej. Pomiary elektryczne, wykonane po skończeniu montażu instalacji, a nawet zwykłe sprawdzenie przez fachowego elektryka ,,podejrzanego” gniazdka, wykryłoby istnienie napięcia roboczego na bolcu uziemienia, skutkującego, przy włączeniu przewodu zasilania pralki, podaniem napięcia 230V na obudowę tego urządzenia. Pozwoliłoby to na podjęcie działań (przez osobę posiadającą właściwe kwalifikacje) zmierzających do jak najszybszego przywrócenia prawidłowego funkcjonowania obwodu elektrycznego zasilania pralki w łazience. Oskarżony sprawdzenia tego jednak nie dokonał, przez co lokatorzy mieszkania nr (...) zostali narażeni na porażenie prądem elektrycznym, a zatem na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W wyniku zaniechania ze strony oskarżonego doszło także do nieumyślnego spowodowania śmierci J. B. w dniu 12 listopada 2023 roku. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku praktycznie nie zajął się kwestią istnienia normatywnego związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem oskarżonego, a skutkiem w postaci śmierci J. B.. Sąd odwoławczy głęboko zastanawiał się nad tą kwestią i ostatecznie uznał, że należy jednak tu przyjąć istnienie takowego związku przyczynowego. Oczywiście, zgodnie z poglądem już od dawna utrwalonym w orzecznictwie, związek przyczynowy nie może być rozumiany jedynie jako czasowe lub miejscowe następstwo wydarzeń. Spowodowanie skutku może być tylko wtedy obiektywnie przypisane sprawcy, gdy urzeczywistnia się w nim niebezpieczeństwo, któremu zapobiec miałoby przestrzeganie naruszonego obowiązku ostrożności. Koncepcja obiektywnego przypisania opiera się na założeniu, że sprawcy spowodowanego skutku przestępczego można ów skutek obiektywnie przypisać wtedy, gdy zachowanie owego sprawcy stwarzało lub istotnie zwiększyło prawnie nieakceptowane niebezpieczeństwo (ryzyko) dla dobra prawnego stanowiącego przedmiot zamachu i niebezpieczeństwo (ryzyko) to zrealizowało się w postaci nastąpienia danego skutku przestępczego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4.11.1998 roku – IV KKN 303/97; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2019 roku – III KK 471/18). W realiach przedmiotowej sprawy nie może budzić wątpliwości, że nastąpiło powiązanie przyczynowo-skutkowe, o charakterze czysto kauzalnym, gdyż zaniechanie przez oskarżonego sprawdzenia gniazdek elektrycznych w mieszkaniu nr (...), stanowiło jedną z przyczyn przesuniętego w czasie skutku, w postaci śmiertelnego porażenia prądem jednego z lokatorów tego mieszkania. Łańcuch powiązań prowadzących do ujemnego skutku jest tu ewidentny. Zachowaniu oskarżonego należy także przypisać zarzucalność, co było już przedmiotem wcześniejszych rozważań. Mógł on i powinien zachować się zgodnie z dobrą praktyką wymaganą od profesjonalisty, jak również zareagować ,,po ludzku”, gdy lokatorzy mieszkania nr (...) zgłosili mu problem, jaki pojawił się po pracach prowadzonych przez oskarżonego w tym właśnie mieszkaniu. Swym niewłaściwym zachowaniem oskarżony zwiększył ryzyko wystąpienia negatywnego skutku, w postaci śmiertelnego porażenia prądem któregoś z mieszkańców mieszkania, ponad społecznie akceptowaną miarę. Po trzecie, nie do obrony jest teza, że przedmiotowy skutek w postaci śmierci J. B. i tak zaistniałby, nawet gdyby oskarżony zachował się prawidłowo. Przecież gdyby oskarżony dochował obowiązku przeprowadzenia pomiarów elektrycznych, czy nawet dokonał zwykłego sprawdzenia gniazdka w łazience, jest oczywiste, że wykryłby istnienie napięcia na bolcu uziemiającym i dla niego – jako fachowca – stałoby się oczywiste, że natychmiast należy doprowadzić instalację w tym gniazdku do stanu niezagrażającego porażeniem prądem. Lokatorzy mieszkania nr (...) uzyskaliby w ten sposób jasny i kategoryczny przekaz, że absolutnie nie wolno użytkować instalacji elektrycznej w takim stanie, lecz uprawniony elektryk musi usunąć zaistniałą usterkę. Tymczasem oskarżony zaniechał takiego sprawdzenia, a pokrzywdzeni otrzymali od oskarżonego przekaz zupełnie inny, a mianowicie, że sami muszą postarać się o to, żeby ktoś sprawdził, co się dzieje z ich instalacją wewnętrzną w mieszkaniu i ją naprawił. Wprawdzie sami pokrzywdzeni, poprzez zbagatelizowanie problemu, odsuwając w czasie remont instalacji elektrycznej w ich mieszkaniu, także swoim zaniechaniem przyczynili się do zaistnienia tragicznego zdarzenia w postaci śmieci J. B.. Jednakże po pierwsze, zachowanie pokrzywdzonych (będących laikami w dziedzinie elektryki) byłoby z pewnością inne, gdyby oskarżony po wykryciu, iż bolec uziemienia gniazdka w łazience podaje napięcie 230V, jasno uświadomił im, jak wielkie niebezpieczeństwo wiąże się z dalszym użytkowaniem takiego gniazdka w tym stanie. Po drugie, nawet włączenie się do łańcucha przyczyn zgonu, okoliczności niezależnych od woli sprawcy (w tym wypadku okolicznością taką były zaniechania w podjęciu działań zmierzających do naprawienia instalacji elektrycznej mieszkania nr (...) ze strony samych lokatorów tegoż mieszkania, mających świadomość, że dzieje się z nią coś niepokojącego), nie wyklucza związku przyczynowego między zachowaniem sprawcy, a skutkiem jego czynu, skoro zachowanie takie stanowiło jeden z warunków, bez którego skutek śmiertelny, by nie nastąpił (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2.04.2003 roku – II KK 351/02).

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ponieważ z przyczyn przedstawionych wyżej, zarzut obrazy prawa procesowego nie okazał się zasadny, nie było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego. W konsekwencji, nie było także podstaw do zwrotu oskarżonemu poniesionych przez niego kosztów postępowania.

3.3.

Podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej I. B. zarzuty:

a) obrazy prawa materialnego, tj. art. 115 § 2 k.k. poprzez bezzasadne ustalenie, że społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, w sytuacji, gdy analiza okoliczności czynu, a przede wszystkim skutek w postaci nieumyślnego spowodowania śmierci wskazuje, że stopień był znaczny;

b) obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 i 410 k.p.k., a polegającą na niezasadnym pominięciu w rozważaniach, że oskarżyciele posiłkowi oraz pokrzywdzony J. B. zgłaszali zastrzeżenia do działania instalacji elektrycznej osobiście oskarżonemu M. L., a nie ogólnie „obecnym w bloku wykonawcom prac" co mogło doprowadzić do umniejszenia stopnia społecznej szkodliwości oskarżonego;

c) rażącej niewspółmierność wymierzonej kary wynikającą z niesłusznego zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania z dwuletnim okresem próby, przez co kara ta nie jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, a będącą rezultatem umniejszenia znaczenia okolicznościom obciążającym, w szczególności zaś faktowi, że oskarżony miał świadomość wadliwości działania instalacji elektrycznej - co było mu osobiście zgłaszane, a więc miał szansę na wykrycie problemu - co pogotowiu energetycznemu zajęło kilka minut, z czego zrezygnował, gdyż kierował się pobudkami jedynie finansowymi i chciał jak najszybciej zakończyć zlecone mu prace i otrzymać należne wynagrodzenie.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wszystkie zarzuty podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, dla czytelności wywodu, zostaną omówione łącznie.

Zacząć wypada od zarzutu drugiego (pkt b apelacji), gdyż okazał się on zasadny, a brak poczynienia w pełni prawidłowych ustaleń faktycznych przez Sąd Rejonowy miał istotne znaczenie dla oceny stopnia zawinienia oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu.

Zeznania świadków I. B. i K. B. – mieszkańców lokalu nr (...) przy ul. (...) miały, jak już wyżej wskazano, kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd Rejonowy zeznaniom tym w całości dał wiarę (por. ocena dowodów – dział 2.1 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Sąd odwoławczy także nie znajduje powodów, by uznać, że świadkowie ci nie mówili prawdy. Skoro tak, to należy konsekwentnie uznać, że na prawdzie polegają także te fragmenty zeznań ww. świadków, w których stwierdzili, że rozmawiali bezpośrednio z oskarżonym, odnośnie nieprawidłowości w działaniu instalacji elektrycznej (odczuwalne uderzenia prądu od kranu w łazience oraz od pralki) w ich mieszkaniu po wymianie rozdzielnicy. I. B. zeznała, że rozmawiała z oskarżonym, zgłaszała mu ,,te drobne porażenia, on tę sprawę zbagatelizował” (k. 589). Z kolei K. B. zeznał, że o niepokojących uderzeniach prądu w łazience mówił oskarżonemu, gdyż widywał go regularnie, jak wykonywał prace w kolejnych mieszkaniach. Stwierdził, że rozmawiał z oskarżonym przynajmniej dwa razy, a ten mu powiedział, że to nie jest wina przeprowadzanych prac, lecz instalacji wewnątrz mieszkania i zasugerował, aby przeprowadzić remont tejże instalacji (k.587 – 588). Dlatego w pełni słusznym jest zarzut skarżącego, że z niezrozumiałych powodów Sąd Rejonowy przyjął, iż I. B. i K. B. zgłaszali ten problem jedynie bliżej nieustalonym, obecnym w bloku, wykonawcom prac elektrycznych.

W konsekwencji należało przyjąć, iż niewłaściwe zachowanie oskarżonego nie sprowadzało się tyko do tego, że po przeprowadzonej przez siebie wymianie rozdzielnicy elektrycznej z zabezpieczeniami w lokalu nr (...), nie dokonał pomiarów przeciwporażeniowych poszczególnych gniazd wtyczkowych w tym mieszkaniu (przez co nie ujawnił, że w gnieździe w łazience przewód fazowy połączony jest z bolcem uziemienia, co skutkowało podaniem pełnego napięcia 230 V na obudowę pralki), ale także obciąża go okoliczność, że nie zareagował również na wyraźną sygnalizację lokatorów tegoż mieszkania o nieprawidłowym działaniu instalacji elektrycznej po wymianie przez niego rozdzielnicy.

Powoduje to, że zasadne są zarzuty a i c apelacji, gdyż jako błędną uznać należało decyzję Sądu Rejonowego o zastosowaniu wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania karnego. Pamiętać trzeba przede wszystkim, że sąd może warunkowo umorzyć postępowanie, tylko wówczas, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne (art. 66 § 1 k.k.). Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, zgodnie z treścią art. 115 § 2 k.k., sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Oceniając popełniony przez oskarżonego czyn przez pryzmat art. 115 § 2 k.k. stwierdzić natomiast trzeba, iż żaden ze wskazanych tam faktorów nie przemawia za uznaniem tegoż czynu jako społecznie szkodliwego jedynie w stopniu nieznacznym. W wyniku zaniechania oskarżonego doszło bowiem do narażenia mieszkańców lokalu oznaczonego numerem (...) w osobach: J. B., K. B. i I. B. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a ostatecznie doszło do śmiertelnego porażenia prądem J. B.. Oczywiście mieć też trzeba na uwadze przyczynienie się do zaistnienia skutku śmiertelnego przez samych mieszkańców lokalu nr (...), którzy pomimo świadomości źle działającej instalacji elektrycznej w łazience, przejawiającej się w porażeniach prądem, nie podjęli kroków w kierunku jej naprawy przez specjalistę, przesuwając to na dalszą przyszłość. Pomimo to, przyczynienie się innej osoby do powstania skutku z art. 155 k.k. nie mogło obniżyć poziomu stopnia społecznej szkodliwości do poziomu ,,nieznaczności”.

Tak samo należy ocenić stopień zawinienia oskarżonego. Oczywiście trzeba mieć na uwadze, że oskarżony działał jako podwykonawca, zgodnie ze sporządzonym wcześniej projektem i umową, w których nie przewidziano pomiarów elektrycznych w poszczególnych mieszkaniach po przeprowadzonej modernizacji instalacji. Umniejsza to jego stopień winy, jednakże – jak ustalono wyżej – oskarżony otrzymał od mieszkańców przedmiotowego mieszkania czytelny sygnał, że dzieje się coś niepokojącego z instalacją elektryczną w ich lokalu, po przeprowadzonej wymianie rozdzielnicy i w takiej sytuacji bezwzględnie powinien on sprawdzić ,,podejrzane” gniazdko w łazience. Pozwoliłoby mu to, jako fachowcowi w dziedzinie elektryki, od razu zdiagnozować niebezpieczeństwo (podanie pełnego napięcia 230 V przez bolec uziemienia) i ostrzec o nim lokatorów. W tym stanie rzeczy, także i stopień zawinienia oskarżonego, nie był z pewnością nieznaczny w rozumieniu art. 66 § 1 k.k.

Przyznać więc należało rację skarżącemu, że Sąd Rejonowy błędnie zastosował wobec oskarżonego środek probacyjny w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. Właściwą reakcją karną jest natomiast w przedmiotowej sprawie wymierzenie kary, przewidzianej w kodeksie karnym za przestępstwo, którego znamiona ustawowe wyczerpał.

Zważyć należy, iż wymierzona kara, winna być karą współmierną do wagi popełnionego przestępstwa. Orzeczona kara spełniać ma nie tylko cele zapobiegawcze, ale musi także, być adekwatną reakcją do wagi popełnionego przestępstwa. Sąd orzekający powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar kary, a w szczególności stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu, a także uwzględnić wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające, ujawnione w toku przewodu sądowego. W przekonaniu Sądu Okręgowego – biorąc pod uwagę wszystkie ustalone okoliczności przedmiotowej sprawy – wymierzenie oskarżonemu za popełnione przezeń przestępstwo kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będzie adekwatną reakcją karną, odpowiadającą poczuciu kary sprawiedliwej i spełni ona w sposób właściwy cel zapobiegawczy, a także w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd II instancji zdecydował także o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, gdyż całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności przedmiotowo-podmiotowych przemawiał za uznaniem, iż orzeczenie wobec oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności, byłoby zbyt surową reakcją karną, wykraczającą poza stopień wymaganej represji. Jednocześnie w przekonaniu Sądu odwoławczego, wymierzona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, spełni cele kary wskazane w art. 53 k.k. Orzeczony okres próby, pozwoli na ocenę dalszego zachowania oskarżonego i przestrzegania przez niego porządku prawnego.

Realizując wymóg wynikający z art. 72 § 1 k.k. należało także zobowiązać oskarżonego do informowania Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim o przebiegu okresu próby w odstępach czteromiesięcznych, poczynając od 1 marca 2026 roku.

Zasadnym okazał się także zarzut rażącej niewspółmierności kary, poprzez nie orzeczenie od oskarżonego środka kompensacyjnego. Art. 46 § 1 k.k. ma tu bowiem wydźwięk jednoznaczny: w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przed Sądem Rejonowym takowy wniosek został złożony przez prokuratora, a zatem nałożenie środka kompensacyjnego staje się w takiej sytuacji obligatoryjne. Mając na uwadze, że w wyniku popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, oskarżyciele posiłkowi nie tylko zostali sami narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, ale przede wszystkim doszło do śmierci J. B. (męża i ojca oskarżycieli posiłkowych), nie może budzić wątpliwości, że doznali oni szkody zarówno w wymiarze materialnym, jak i niematerialnym. Ponieważ postępowanie karne nie jest forum dla wykazywania i dokładnego obliczania kwoty odszkodowania i zadośćuczynienia, należało zamiast zasądzania odszkodowania i zadośćuczynienia, orzec nawiązkę w trybie art. 46 § 2 k.k. Wnioskowanej w apelacji wysokości nawiązek, mając na uwadze skutek zaistniałego przestępstwa, nie można w żaden sposób uznać, jako zbyt wygórowanej i dlatego też Sąd odwoławczy orzekł od oskarżonego M. L. na rzecz oskarżycieli posiłkowych K. B. i I. B. nawiązki w kwotach po 10.000 złotych.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

- wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata;

- zobowiązanie oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy;

- zobowiązanie oskarżonego do podjęcia kursu szkoleniowego z zakresu elektroenergetyki;

- zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych nawiązki w kwocie po 10.000 złotych.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z powodów określonych wyżej, wnioski zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej zasługiwały na uwzględnienie, z jednym zastrzeżeniem. Sąd odwoławczy uznał mianowicie, iż nałożenie jednego obowiązku, związanego z zastosowaniem środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (zobowiązanie oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby) będzie zupełnie wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Nie ma natomiast potrzeby wysyłania oskarżonego do odbycia kursu szkoleniowego z zakresu elektroenergetyki.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

a) uznanie oskarżonego M. L. za winnego tego, że w nieustalonym okresie od lipca 2023 roku do dnia 12 listopada 2023 roku w P. na ul. (...), woj. (...), naraził mieszkańców lokalu oznaczonego numerem (...) w osobach: J. B., K. B. i I. B. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że po przeprowadzonej przez siebie wymianie rozdzielnicy elektrycznej z zabezpieczeniami we wskazanym wyżej lokalu, nie dokonał pomiarów przeciwporażeniowych poszczególnych gniazd wtyczkowych tegoż lokalu, przez co nie ujawnił, że w gnieździe w łazience przewód fazowy połączony jest z bolcem uziemienia, co skutkowało podaniem pełnego napięcia 230 V na obudowę pralki, nie reagując też na sygnalizację lokatorów mieszkania nr (...) o nieprawidłowym działaniu instalacji elektrycznej po wymianie rozdzielnicy, w wyniku czego doszło do nieumyślnego śmiertelnego porażenia prądem J. B. w dniu 12 listopada 2023 roku, czym wyczerpał dyspozycję art. 160 § 1 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i wymierzenie za ten czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności;

b) warunkowe zawieszenie oskarżonemu – na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. – wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 1 roku;

c) zobowiązanie oskarżonego – na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. – do informowania Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim o przebiegu okresu próby w odstępach czteromiesięcznych, poczynając od 1 marca 2026 roku;

d) zasądzenie od oskarżonego – na podstawie art. 46 § 2 k.k. – na rzecz oskarżycieli posiłkowych K. B. i I. B. nawiązki w kwotach po 10.000 złotych .

Zwięźle o powodach zmiany

Ad. a) Z powodów już wyżej wskazanych apelacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej odniosła skutek w postaci przyjęcia w opisie czynu, że oskarżony nie zareagował na sygnalizację lokatorów mieszkania nr (...) o nieprawidłowym działaniu instalacji elektrycznej po wymianie rozdzielnicy. Sąd odwoławczy w dziale 3.3 niniejszego uzasadnienia, wskazał także powody, dla których nie mogło się ostać rozstrzygnięcie o warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec oskarżonego, a w to miejsce należało orzec karę pozbawienia wolności;

Ad. b – d) Powody zastosowania wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, obowiązku probacyjnego z art. 72 § 1 pkt 1 k.k. oraz środka kompensacyjnego, także zostało szczegółowo omówione w dziale 3.3 niniejszego uzasadnienia.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Sąd odwoławczy orzekł o kosztach całego niniejszego postępowania karnego, którymi – zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. i art. 635 k.p.k. – należało obciążyć oskarżonego. Są to koszty poniesione przez Skarb Państwa w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem I instancji (w wysokości obliczonej przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku), powiększone o koszty postępowania odwoławczego. Wysokość opłaty za obie instancje została natomiast ustalona na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z późn. zmianami).

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej I. B.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

warunkowe umorzenie postępowania karnego, brak orzeczenia o środku kompensacyjnym.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana