Portal Orzeczeń

UZASADNIENIE

Apelacja wprost obwinionego nie była zasadna. Nie zawierała żadnych zarzutów, więc Sąd Okręgowy poddał kontroli generalnej całe postępowanie pierwszoinstacyjne i nie znalazł żadnych uchybień.

W ocenie Sądu Okręgowego Sąd meriti prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje art. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne. Nie doszło również do żadnego naruszenia prawa materialnego. W sprawie nie ma więc żadnych nieusuniętych wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów.

Nie było żadnej potrzeby dopuszczania opinii biegłego ds. pomiarów prędkości, albowiem urządzenie, którym dokonano pomiaru, miało wszystkie aktualne badania techniczne i świadectwo legalizacji ( k. 8), pomiar prędkości dokonany został na prostym odcinku drogi, a pojazd obwinionego nie poruszał się w kolumnie i był doskonale widoczny, co zostało zresztą udokumentowane materiałem fotograficznym ( k. 9), zaś funkcjonariusz dokonujący pomiaru miał stosowne przeszkolenia w tym zakresie (k. 10). Sąd Rejonowy prawidłowo dał wiarę przesłuchanym świadkom – funkcjonariuszom policji, nie mieli oni żadnego motywu ani pobudki, aby narażać się na odpowiedzialność karną i utratę pracy składając niezgodne z prawdą zeznania.

Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy obwinionego – z pewnością nie nosi cech nadmiernej surowości.

Dlatego ustalenia faktyczne Sądu meriti są prawidłowe, zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ocena dowodów pełna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, a rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku jest sprawiedliwe, nie uchybiające prawu materialnemu, orzeczona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności, zaś sam wyrok zapadł bez obrazy prawa procesowego.

Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożyły się zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 50 zł ( art. 118 § 2 kpw w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 22 grudnia 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2467).

O kosztach sądowych za drugą instancję orzeczono na podstawie art. 121 § 1 kpw w zw. z art. 636 § 1 kpk i art. 8 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983r. z późniejszymi zmianami).

Obwiniony jest młodym zdrowym mężczyzną, nie było podstaw do zwalniania go od kosztów sądowych.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd drugiej instancji orzekł jak w sentencji wyroku.