IV Ka 889/21 - uzasadnienie Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim z 2022-03-09
UZASADNIENIE |
|||||||||||||||||||||
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
IV Ka 889 / 21 |
|||||||||||||||||||
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1. |
||||||||||||||||||||
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
|||||||||||||||||||||
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
|||||||||||||||||||||
Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 października 2021 r. w sprawie II K 448 / 21 |
|||||||||||||||||||||
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację |
|||||||||||||||||||||
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|||||||||||||||||||||
☐ oskarżyciel posiłkowy |
|||||||||||||||||||||
☐ oskarżyciel prywatny |
|||||||||||||||||||||
☒ obrońca |
|||||||||||||||||||||
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|||||||||||||||||||||
☐ inny |
|||||||||||||||||||||
0.11.3. Granice zaskarżenia |
|||||||||||||||||||||
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
|||||||||||||||||||||
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości |
||||||||||||||||||||
☐ w części |
☐ |
co do winy |
|||||||||||||||||||
☐ |
co do kary |
||||||||||||||||||||
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
||||||||||||||||||||
0.11.3.2. Podniesione zarzuty |
|||||||||||||||||||||
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
|||||||||||||||||||||
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
||||||||||||||||||||
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
||||||||||||||||||||
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
||||||||||||||||||||
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
||||||||||||||||||||
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
||||||||||||||||||||
☐ |
|||||||||||||||||||||
☐ |
brak zarzutów |
||||||||||||||||||||
0.11.4. Wnioski |
|||||||||||||||||||||
☐ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
||||||||||||||||||
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
|||||||||||||||||||||
0.12.1. Ustalenie faktów |
|||||||||||||||||||||
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione |
|||||||||||||||||||||
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
|||||||||||||||||
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
|||||||||||||||||||||
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
|||||||||||||||||
1. |
|||||||||||||||||||||
0.12.2. Ocena dowodów |
|||||||||||||||||||||
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
|||||||||||||||||||||
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
|||||||||||||||||||
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
|||||||||||||||||||||
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
|||||||||||||||||||
. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
|||||||||||||||||||||
Lp. |
Zarzut |
||||||||||||||||||||
zarzuty mogącej mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazy przepisów prawa procesowego – art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, 8 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 kpk wskutek błędnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, prowadzącej do błędnych ustaleń faktycznych odnośnie zamiaru oraz motywów niepodjęcia przez oskarżonego orzeczonej wobec niego terapii. |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadne ☐ niezasadny |
||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
|||||||||||||||||||||
Art. 244b penalizuje zachowania przybierające postać nie stosowania się do obowiązków związanych z orzeczonym środkiem zabezpieczającym. W przypadku terapii, kluczowy z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego jawi się obowiązek, jaki ustawodawca umieścił w przepisie art. 93f § 1 kk stanowiąc, że sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicznej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie. Dla usystematyzowania przypomnieć trzeba, że terapię wykonuje się w podmiotach leczniczych, będących placówkami udzielającymi świadczeń zdrowotnych w zakresie farmakoterapii, psychoterapii lub psychoedukacji. Ma ona charakter wolnościowy i jest realizowana w warunkach ambulatoryjnych. Terapię prowadzi lekarz psychiatra, seksuolog lub terapeuta. Wybór metody terapii następuje wedle swobodnego uznania osoby, która ją prowadzi. Z językowego ujęcia 93f § 1 kk wynika bowiem, że sąd – orzekając terapię – określa jedynie placówkę, w której stawić powinien się sprawca, podczas gdy wszelkie kwestie szczegółowe, w tym terminy i częstotliwość stawiennictwa, wyznaczane są dopiero potem przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę. Jest to pochodną założenia, że wybór metody terapii ( w tym czasu i częstotliwości stawiennictwa osoby poddanej terapii ) należy do decyzji prowadzącego terapię. Do kompetencji sądu orzekającego terapię nie należy ani określenie rodzaju oddziaływań o charakterze terapeutycznym, którym w czasie terapii będzie poddawany sprawca, ani terminów i częstotliwości stawiennictwa w placówce leczniczej. Z tego też powodu – w ocenie sądu odwoławczego – ustawowo wyartykułowany obowiązek, o jakim mowa w art. 93f § 1 kk, a do którego w przypadku środka zabezpieczającego w postaci terapii odwołuje się art. 244b kk, aktualizuje się nie z dniem uprawomocnienia orzeczenia sądu, mocą którego terapię orzeczono, lecz z momentem wezwania osoby poddanej terapii przez lekarza prowadzącego do jej stawiennictwa w określonym miejscu i czasie. Dopóki takie wezwanie nie zostanie skutecznie wystosowane, dopóty nie można twierdzić, że osoba wobec której terapię orzeczono, do ustawowego obowiązku się nie stosowała i to nawet wówczas, gdyby tego rodzaju postawę sygnalizowała ( zapowiadała ) już wcześniej w związku z samym orzeczeniem terapii, mając świadomość, że taki właśnie środek został wobec niej prawomocnie orzeczony. Tymczasem ani prokurator wnosząc akt oskarżenia, ani następnie sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok, nie przedsięwzięli czynności pozwalających na czynienie ustaleń, czy T. C. w ogóle został wzywany do stawienia się w miejscu i czasie wyznaczonym przez podmiot prowadzący terapię, a jeśli tak, to czy wezwania te zostały mu skutecznie doręczone. Poprzestali na wiedzy, iż terapia nie jest realizowana. Dopiero z informacji pozyskanej przez sąd odwoławczy ze Szpitala (...) w R. wynika, że takowe wezwania miały być wprawdzie wysyłane, tym niemniej nie przedstawiono na poparcie tej informacji miarodajnego potwierdzenia, że rzeczywiście je wysłano, ani też, że zostały one skutecznie doręczone ( albowiem miały być wysyłane tzw. listem zwykłym ). Wybór tego rodzaju korespondencji pozbawia sąd możliwości weryfikacji, czy wezwania rzeczywiście wysłano, a jeśli tak, to czy np. doręczano je na właściwy adres, czy i ewentualnie przez kogo zostały podjęte, a jeśli ich nie podjęto, to z jakiego powodu. Oskarżony otrzymywaniu tego rodzaju korespondencji zaprzeczył, a w przypadku wyboru tego rodzaju sposobu doręczania stosownej korespondencji brak jest przeciwdowodu pozwalającego jego wyjaśnienia skutecznie zakwestionować. |
|||||||||||||||||||||
Wniosek |
|||||||||||||||||||||
O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
|||||||||||||||||||||
Z powodów wyżej opisanych |
|||||||||||||||||||||
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
|||||||||||||||||||||
1. |
|||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
|||||||||||||||||||||
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
|||||||||||||||||||||
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
|||||||||||||||||||||
0.11. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||||
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
|||||||||||||||||||||
0.0.11. |
Przedmiot i zakres zmiany |
||||||||||||||||||||
0.0.1uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu |
|||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach zmiany |
|||||||||||||||||||||
omówiono powyżej |
|||||||||||||||||||||
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
|||||||||||||||||||||
0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
|||||||||||||||||||||
1.1. |
- |
||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||||||||||||||||||||
- |
|||||||||||||||||||||
2.1. |
|||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||||||||||||||||||||
- |
|||||||||||||||||||||
3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
|||||||||||||||||||||
4.1. |
|||||||||||||||||||||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||||||||||||||||||||
0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
|||||||||||||||||||||
- |
|||||||||||||||||||||
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
|||||||||||||||||||||
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
||||||||||||||||||||
- |
|||||||||||||||||||||
6. Koszty Procesu |
|||||||||||||||||||||
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
||||||||||||||||||||
2 i 3 |
Wobec uniewinnienia oskarżonego, kosztami procesu obciążono Skarb Państwa ( art. 632 pkt 2 kpk ). |
||||||||||||||||||||
7. PODPIS |
|||||||||||||||||||||
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Data wytworzenia informacji: