Portal Orzeczeń

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 grudnia 2025 r.

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Urszula Sipińska-Sęk

Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Zofia Aleksandrowicz

po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie

sprawy z wniosku K. R.

z udziałem W. R. prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą Usługi (...)

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

na skutek odwołania K. R.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

z dnia (...) sygn.: (...)

zmienia zaskarżoną decyzję i stwierdza, że K. R. jako pracownik u płatnika składek W. R. prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą Usługi (...) podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od dnia 11 lutego 2025 roku;

Sygn. akt VU 669/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...), nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. a, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, art. 83 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p., stwierdził, że K. R. jako pracownik u płatnika składek W. R. Usługi (...) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od 11 lutego 2025 r. z uwagi na pozorność umowy o pracę.

W złożonym odwołaniu K. R. podnosił, że faktycznie świadczył pracę na rzecz płatnika W. R. (...) Usługi (...), który jest jego ojcem. Wniósł o uznanie, że podlegał ubezpieczeniom społecznym od dnia zatrudnienia.

W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie powielając argumentację wskazana w zaskarżonej decyzji, podnosząc, że w toku postępowania nie zostały przedstawione żadne dowody świadczące o faktycznym wykonywaniu pracy przez ubezpieczoną oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:

W. R. wznowił od 1 września 2021 r. pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą Usługi (...) w zakresie wykonywania instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych. Działalność zarejestrowana jest pod adresem, pod którym zamieszkuje tj. ul. (...) w T. Firma zajmuje się świadczeniem usług hydraulicznych. Przy prowadzeniu księgowości W. R. korzysta z usług Biur (...) z T. M. K. R. jest synem W. R..

(okoliczności bezsporne)

K. R. posiada wykształcenie średnie techniczne w zawodzie technik geodeta. Po ukończeniu szkoły w 2015 r. zatrudniony był w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego przez okres 3 lat do 31 marca 2020 r. Od 7 kwietnia 2020 r. do 24 sierpnia 2021

r. oraz od 28 września 2022 r. do 10 lutego 2025 r. zarejestrowany był w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. K. R. nie zamieszkuje z ojcem. Ma własną rodzinę, Mieszka od dwóch lat w mieszkaniu swojej narzeczonej w T. przy ul. (...).

(dowód: świadectwo pracy z 2 kwietnia 2020 r. k. 54, świadectwo pracy z 27 lipca 2016r. k. 55 – akt sprawy, zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r.)

W. R. nie zatrudniał wcześniej żadnych pracowników. Namawiał syna, do podjęcia u niego pracy, gdyż z uwagi na stan zdrowia (schorzenie kręgosłupa) było mu coraz trudniej samemu wykonywać prace hydrauliczne, a syn od dłuższego czasu był osobą bezrobotną. Dlatego gdy syn zdecydował się na pracę u niego, nie przeprowadzał postępowania rekrutacyjnego na stanowisko pracy w firmie. Wiedział o tym, że K. R. nie miał doświadczenia w tej pracy, uważał jednak, że da sobie radę, pracując pod jego nadzorem.

(dowód: zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r.)

W dniu 5 lutego 2025 r. W. R. zwarł umowę z Powiatowym Urzędem Pracy o zorganizowanie zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych. Na podstawie umowy W. R. zobowiązał się zorganizować zatrudnienie dla 1 osoby bezrobotnej na okres nie krótszy niż 9 miesięcy tj. od 11 lutego 2025 r. do 10 listopada 2025 r. Na podstawie zawartej umowy Urząd Pracy zwracał pracodawcy część kosztów poniesionych w związku z zatrudnieniem pracownika w ramach prac interwencyjnych.

(dowód: umowa z 5 lutego 2025 r. k. 24, informacje o przyznaniu środków k. 41,42 – akt ZUS)

W dniu 10 lutego 2025 r. W. R. zawarł z K. R. umowę o pracę na czas określony od 11 lutego 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. na stanowisku instalatora. W umowie wymiar czasu pracy skarżącego został określony jako 1/1 etatu z wynagrodzeniem w wysokości płacy minimalnej.

(dowód: umowa o pracę k. 66 – akt sprawy)

Orzeczeniem z dnia 10 maja 2025 r. lekarz stwierdził, że K. R. jest zdolny do pracy na stanowisku: instalator wod-kan i co.

K. R. odbył szkolenie wstępne w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

(dowód: karta szkolenia wstępnego bhp k. 60, orzeczenie lekarskie k. 61– akt sprawy)

K. R. w ramach zawartej umowy o pracę, świadczył pracę w firmie (...) w pełnym wymiarze czasu pracy w godzinach od 8 do 16. Skarżący zajmował się wykonywaniem prac instalacyjnych, praca polegała na montowaniu rur, przygotowaniu i skręcaniu zaworów na instalacji.

(dowód: zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r.)

W. R. jest stałym klientem hurtowni (...) w T., w której zakupuje materiały niezbędne do wykonywania instalacji centralnego ogrzewania. Od lutego 2025r. do grudnia 2025r. zamówieniami towarów i odbioru materiałów w tej hurtowni zajmował się także K. R.. Do hurtowni przychodził sam lub z ojcem.

(dowód: zeznania świadka D. O. nagranie od minuty 12:52 do minuty 20:00 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r., oświadczenie D. O. z 30 czerwca 2025r. - k. 4 akt))

W. R. od około 3 lat współpracuje z firmą (...), jako jego podwykonawca. Wykonuje na jego rzecz usługi hydrauliczne i instalacyjne. Od lutego 2025r. do grudnia 2025r. te usługi wykonuje na rzecz firmy (...) wraz z wnioskodawcą.

K. R. po rozpoczęciu pracy w lutym 2025 r. wykonywał wraz z ojcem rozbudowę instalacji c.o. w siedzibie firmy (...) w T. przy ul. (...).

(dowód: faktura k. 47 – akt ZUS, zeznania świadka J. M. nagranie od minuty 04:52 do minuty 12:52, zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r.)

Od 17 marca do 15 kwietnia 2025 r. skarżący wraz z ojcem wykonywał instalację centralnego ogrzewania oraz montował kotłownię gazową w domu M. M. (2) w miejscowości K.. Prace wykonywali w godzinach od 8 do 15 lub 16 każdego dnia.

(dowód: faktura k. 51 i k. 52 – akt ZUS, zeznania świadka M. M. (2) nagranie od minuty 20:00 do minuty 24:24, zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r., oświadczenie (...) - k. 8 akt)

W okresie od 27 kwietnia 2025 r. do 10 maja 2025 r. K. R. w związku z urodzeniem się dziecka przebywał na zasiłku opiekuńczym nad matką dziecka. Od 12 maja do 25 maja 2025 r. przebywał na urlopie ojcowskim.

(okoliczności niesporne)

Po urlopie ojcowskim K. R. powrócił do pracy u ojca.

(dowód: zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r.)

Od sierpnia do grudnia 2025 r. W. R. wraz z wnioskodawcą realizował jako podwykonawca J. M. budowę kotłowni przemysłowej na rzecz jego kontrahenta E. Polska w U.. W okresie od czerwca do lipca 2025r. wnioskodawca wraz z ojcem pracowali przy przygotowywaniu materiałów do wykonania kotłowni przemysłowej tj. skręcali zawory.

(dowód: zeznania świadka J. M. nagranie od minuty 04:52 do minuty 12:52, zeznania K. R. nagranie od minuty 24:24 do minuty 34:31, zeznania W. R. nagranie od minuty 34:31 do minuty 34:34 – protokołu rozprawy z dnia 10 grudnia 2025 r

W roku 2024 z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przez W. R. obliczony ryczałt wyniósł 2.477 zł z osiągniętego przychodu w kwocie 45.028 zł.

(dowód: zeznanie PIT-28 k. 47 – akt sprawy)

Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U z 2025 r., poz. 350) obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym podlegają pracownicy od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Z kolei art. 13 pkt 1 tej ustawy stanowi, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają pracownicy od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku.

Z przepisów tych wynika, że podstawową przesłanką objęcia zakresem ubezpieczenia społecznego jest posiadanie statusu pracownika. Pracownikiem zostaje się przez nawiązanie stosunku pracy. Stosownie do treści art. 22 § 1 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Na treść stosunku pracy składają się zatem wzajemne prawa i obowiązki stron stosunku pracy (pracownika i pracodawcy). Zasadniczym elementem konstrukcyjnym stosunku pracy jest zobowiązanie pracownika do osobistego wykonywania pracy na rzecz pracodawcy za wynagrodzeniem. Kolejna cecha tego stosunku to zawłaszczanie wyniku pracy przez pracodawcę i wykonywanie pracy w warunkach podporządkowania czyli pod kierownictwem pracodawcy. Pracownik nie odpowiada jednak za wynik pracy , ale za samo staranne świadczenie pracy.

Wobec zakwestionowania przez organ rentowy ważności zawartej przez strony umowy o pracę, na skarżącym, zgodnie z art. 6 k.c., spoczywał ciężar wykazania, że jako pracownik zobowiązał się i rzeczywiście świadczył pracę na rzecz swojego pracodawcy i pod jego kierownictwem, a ten pracę tę przyjmował i płacił mu za nią umówione wynagrodzenie.

W będącej przedmiotem osądu sprawie taki właśnie stosunek – umowa o pracę – łączył K. R. z W. R. (...) - Usługi (...). Wykazało to przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe w postaci nie tylko dokumentów ( umowa o pracę, orzeczenie lekarskie dla osoby przyjmowanej do pracy o zdolności do pracy na stanowisku: instalator wod-kan, szkolenie wstępne w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy listy obecności, listy płac), ale także zeznań świadków. Należy podnieść, że dwoje z przesłuchanych świadków ( J. M. i D. O.) w sposób stały współpracują z płatnikiem od kilku lat. Stąd świadkowie ci mieli bezpośrednią i szczegółową wiedzę co do tego, czy płatnik świadczył usługi hydrauliczne sam czy z pracownikiem.

Płatnik współpracuje z firmą (...) jako podwykonawca. Z kolei D. O. jest kierownikiem hurtowni, w której od kilku lat płatnik zaopatruje się w niezbędne materiały do prowadzenia działalności. J. M. potwierdził, że od lutego 2025r. płatnik wszystkie prace wykonywał ze skarżącym. I tak, skarżący pracował przy wykonywaniu rozbudowy instalacji c.o. przy ul. (...) w T. w firmie (...) oraz przy budowie kotłowni przemysłowej dla kontrahenta J. E. Polska w U.. Było to duże zlecenie, przy którym płatnik wraz ze skarżącym pracowali od czerwca do grudnia 2025r., przy czym w okresie od czerwca do lipca 2025r. przygotowywali materiały do realizacji zlecenia w firmie (...), a od sierpnia do grudnia pracowali już na miejscu w firmie (...).

D. O. zeznał, że od lutego 2025r. do grudnia 2025r. zamówienia w imieniu firmy płatnika składał skarżący lub płatnik i tak samo było z odbieraniem towarów. Często też płatnik odbierał towary z hurtowni razem ze skarżącym.

Również świadek M. M. (2), u której W. R. wykonywał instalację centralnego ogrzewania potwierdziła, że prace te wykonywał z K. R.. Praca ta wykonywana była przez około 3-4 tygodnie przez nich obu, codziennie w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do wykonania usługi.

Zeznania świadków korelują zatem z zeznaniami wnioskodawcy oraz uczestnika co do wykonywania przez skarżącego pracy na rzecz płatnika w spornym okresie w charakterze pracownika.

Zatrudnienie skarżącego w firmie płatnika potwierdza wreszcie - wbrew odmiennym twierdzeniom ZUS- zawarta przez W. R. w dniu 5 lutego 2025 r. umowa z Powiatowym Urzędem Pracy o zorganizowanie zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych dla skarżącego. Na podstawie tej umowy W. R. zobowiązał się zorganizować zatrudnienie dla 1 osoby bezrobotnej na okres nie krótszy niż 9 miesięcy tj. od 11 lutego 2025 r. do 10 listopada 2025 r. Należy podnieść, że kwestionowanie przez ZUS ważności zawartej umowy o prace interwencyjne jest gołosłowne. Kompetencje do kontroli nad wywiązywaniem się przez płatnika z obowiązku zatrudnienia bezrobotnego i utrzymywania zatrudnienia przez okres wskazany w umowie ma Urząd Pracy, a nie ZUS. Urząd Pracy nie zarzucił płatnikowi fikcyjności zatrudnienia syna. Wręcz przeciwnie Urząd Pracy zwracał płatnikowi jako pracodawcy część kosztów poniesionych w związku z zatrudnieniem pracownika w ramach prac interwencyjnych, czym potwierdził prawidłowość wywiązywania się przez płatnika z przyjętego na siebie zobowiązania w postaci zatrudniania skarżącego. Wszystko to świadczy o ważności zawartej przez strony mowy o pracę.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci dokumentacji pracowniczej, zeznań stron, świadków, którzy są osobami obcymi dla stron i nie są zainteresowani rozstrzygnięciem końcowym sprawy wynika zatem, że ubezpieczony w spornym okresie wykonywał faktycznie pracę pod kierownictwem płatnika zgodnie z przyjętym na siebie zobowiązaniem.

Skutku tego nie niweczy fakt korzystania przez skarżącego w okresie od 27 kwietnia 2025 r. do 10 maja 2025r. ze zwolnienia lekarskiego z tytułu sprawowania opieki nad dorosłym domownikiem tj. matką urodzonego dziecka, a następnie od 12 maja do 25 maja 2025 r. z urlopu ojcowskiego. Są to uprawnienia pracownicze, których pracodawca nie może pozbawić pracownika. Nie było też w tym okresie potrzeby szukania pracownika na zastępstwo, gdyż pracodawca wiedział, że ubezpieczony wróci do pracy po tym krótkotrwałym okresie.

Wszystko to przemawia za uznaniem, że skarżący K. R. w ramach zawartej umowy o pracę świadczył na rzecz płatnika pracę (zajmował się wykonywaniem prac montażowych przy wykonywaniu instalacji hydraulicznych centralnego ogrzewania), a ten pracę tą przyjmował. Płatnik miał potrzebę zatrudnienia ubezpieczonego z uwagi na swój wiek i stan zdrowia (schorzenie kręgosłupa). Chciał aby syn pomógł mu w prowadzeniu działalności gospodarczej do czasu jego przejścia na emeryturę. W tej sytuacji, nie można podzielić stanowiska ZUS, że utworzenie przez płatnika nowego stanowiska jest przejawem pozorności zawartej umowy o pracę. Płatnik przekonująco wyjaśnił dlaczego zatrudnił syna. Z jego zeznań wynika, że starał się o to od pewnego czasu. Nie można zapominać, że płatnik prowadzi małą jednoosobową działalność, na małą skalę. Nic dziwnego, że w takiej sytuacji nie poszukiwał pracownika na wolnym rynku, tylko zaproponował tą pracę synowi. Liczył, że syn pomoże mu dotrwać do emerytury. Prace hydrauliczne to ciężkie prace fizyczne, w wykonywaniu których płatnik, z uwagi na schorzenia kręgosłupa, ma coraz większe ograniczenia.

Przeszkodą nie była tu też trudna sytuacja ekonomiczna pracodawcy, gdyż zatrudnienie nastąpiło w wykonaniu zawartej przez płatnika z Urzędem Pracy umowy o prace interwencyjne, w znacznym zakresie zmniejszającej koszty pracownicze. Dlatego płatnik mógł sobie pozwolić na zatrudnienie pracownika. Nie można karać płatnika za skorzystanie z możliwości zmniejszenia kosztów zatrudnienia pracownika oferowanych przez Państwo.

Również brak kwalifikacji hydraulicznych nie świadczy o pozorności zatrudnienia skarżącego, jak chce ZUS. Należy podnieść, że skarżący wykonywał proste prace hydrauliczne pod nadzorem płatnika. Skarżący pracował jako jego pomocnik. Nie decydował samodzielnie o sposobie montażu instalacji c.o., ale wykonywał polecenia płatnika. Do tego kwalifikacje nie są potrzebne. Wykonywanie zaś pracy pod nadzorem i kierownictwem płatnika jest zaś cechą, która świadczy o realizacji umowy o pracę.

Wnioskodawca świadczył pracę pod kierownictwem płatnika zarówno co do miejsca pracy, czasu świadczenia pracy (w pełnym wymiarze czasu pracy przez osiem godzin dziennie), jak i jej przedmiotu.

Podsumowując strony w chwili zawierania umowy o pracę nie składały pozornych oświadczeń woli, gdyż w rzeczywistości wnioskodawcza świadczył pracę jako pracownik, a płatnik przyjmował tą pracę jako pracodawca.

Czynność prawna pozorna charakteryzuje się w myśl art. 83 § 1 k.c. trzema elementami, które muszą wystąpić łącznie, a mianowicie: oświadczenie woli musi być złożone świadomie i swobodnie tylko dla pozoru, oświadczenie musi być złożone drugiej stronie, adresat oświadczenia woli musi zgadzać się na dokonanie czynności prawnej jedynie dla pozoru. Pobudki, którymi strony kierują się składając pozorne oświadczenia woli, nie mają żadnego znaczenia dla oceny pozorności oświadczenia woli. Oświadczenie woli złożone jest dla pozoru wtedy, gdy z góry powziętym zamiarem stron jest brak woli wywołania skutków prawnych jakie zwykle prawo łączy ze składanym przez nią oświadczeniem. Brak zamiaru wywołania skutków prawnych oznacza, że osoba składająca oświadczenie woli albo nie chce w ogóle wywołać żadnych skutków prawnych albo też chce wywołać inne, niż wynikałoby ze złożonego przez nią oświadczenia woli.

W prawie pracy doniosłość ma jedynie zamiar obejścia prawa przez fikcyjne (pozorne) zawarcie umowy, czyli takie, które nie wiąże się ze świadczeniem pracy, a dokonanie zgłoszenia do ubezpieczenia następuje pod pozorem zatrudnienia. W takich sytuacjach dochodzi do zgłoszenia do ubezpieczenia osoby, która nie może być uznana za podmiot ubezpieczenia, ponieważ nie świadczy pracy i przez to nie można jej przypisać cech zatrudnionego pracownika, skoro nie są wykonywane obowiązki i prawa płynące z umowy o

pracę (por. np. wyrok SN: z 17.12.1996 r., I UK 32/96, OSNAPIUS Nr 15/1997) .

Nie można natomiast przypisać celu obejścia prawa (art. 58 § 1 kc. w zw. z art. 300 k.p.) stronom umowy o pracę, na podstawie której rzeczywiście były wykonywane obowiązki prawa płynące z tej umowy.

Ustalony w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny świadczy nie o pozorności złożonych przez strony oświadczeń woli ani nie o obejściu ustawy, lecz o spełnieniu warunku zatrudnienia pracowniczego stanowiącego tytuł ubezpieczenia (art. 6 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz.U. z 2013 r., poz. 1442 ze zmm). Do objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym nie mogłoby dojść tylko wówczas, gdyby zgłoszenie do tego ubezpieczenia dotyczyło osoby, która w rzeczywistości pracy nie świadczyła, a więc nie wykonywała zatrudnienia w ogóle albo wykonywała je na podstawie innej umowy niż umowa o pracę. W prawie ubezpieczeń społecznych nie decyduje ważność umowy o pracę związana z zamiarem dyktującym potrzebę jej zawarcia, lecz to, czy zawierające ją strony miały zamiar wzajemnego zobowiązania się - pracownik do świadczenia pracy, a pracodawca do dania mu pracy i wynagrodzenia za nią - oraz czy umowa była w rzeczywistości realizowana. Nie jest także istotny czas (okres trwania) tej realizacji (tak por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2005r, I UK 32/05).

W sytuacji gdy doszło do zawarcia umowy o pracę, jak też do jej realizacji poprzez świadczenie umówionej pracy i przyjmowanie jej przez pracodawcę, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, nie może być mowy o działaniu w celu obejścia prawa.

Podkreślenia wymaga także, iż w toku postępowania organ rentowy wykazał się całkowitą bierność procesową, nie przejawiając jakiejkolwiek aktywności dowodowej zmierzającej do wykazania, że kwestionowana przez niego umowa o pracę była zawarta w celu obejścia prawa lub też jedynie dla pozoru.

Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził, że K. R. jako pracownik u płatnika składek W. R. prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą Usługi (...) podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 11 lutego 2025 roku.